Gemaakt in 2010

Ook de kerstcadeautjes die ik last minute maakte, zitten ertussen. Even inzoomen:

Een schort voor de schone mama die gek is van Westies.

Knikkerzakjes voor de zonen voor het kerstfeestje op school.

De opdracht was om een jongenscadeautje rond de 3,00 € te voorzien en dit zou dan verloot worden. Het 3-jarig geval snapte er niets van en kwam dan ook terug thuis met zijn eigen cadeautje. En blij dat hij was met het knikkerzakje dat zijn mama voor hem had gemaakt.

Kersenpitknuffels gemaakt na het volgen van een workshop in de banier.

Ik ga graag naar deze workshops, niet alleen omdat ik zo steeds een nieuw deel van hun gamma leer kennen, maar ook omdat het echte ME-time is. Geen gejengel van mijn venten aan mijn hoofd, geen schuldgevoel omdat ik eigenlijk de was nog moet ophangen terwijl ik zit te prutsen aan mijn naaimachine, geen afleiding van computer of tv.
De ontdekking van het aanbod in de banier waren: kersepitten, zelfklevend vilt, mooie (dure) tilda stoffen, heerlijk zachte (eveneens dure) nicky Velours.

Voor het metekindje: slabben, slabben en nog eens slabben...want een 1-jarige die probeert zelf te eten kan toch niet genoeg slabben hebben? Deze zijn gemaakt met één kantje geplastificeerd katoen, maar ik maakte ook een slab met mouwen van meisjesmama, maar vergat foto's te nemen. Hij werd nochtans direct aangedaan toen we de volgende dag aan tafel gingen voor een heerlijk 4-gangen menu.

En dan tot slot een oproep: voor het 10 in 2011-project neem ik mij voor om 11 keer te swappen in 2011, maar daar heb ik uw hulp voor nodig.
Wil je graag iets swappen met mij, laat dat dan via de reacties zeker weten en kijk al eens goed in die grote collage-foto, wat je eventueel bevalt.

edit: swappartners gevonden!
Ik heb al een aantal officiële afspraken met
- Naadjes en draadjes (januari)
- Vanalles en nog wat (januari)
- Lila (februari?)
- Linda (maart)
- Mamasha (april)
- Verbeelding (mei)
- Levenmetliv (en Zanne) (juli)
- Flexje (augustus)
- Pernel (september)
- Boomie (oktober)
- Mama Saartje (november)
- Bag of Joe (?)

Knisperboekje voor een oma

Voor collega C. haar mama maakte ik een knisperboekje. Het idee kwam heel spontaan nadat we tijdens een middagpauze een lang gesprek hadden over haar demente moeder, die in een rusthuis verblijft. Ze is altijd aan haar voeringen van haar rok aan het frutselen en soms trekt ze deze zo hoog op, dat het tot gênante situaties lijdt.
Ik maakte al eens een knisperboekje voor mijn nichtje en ging er vanuit dat een versie voor een oma geen probleem kon geven.

Ik zocht eerst leuke, zachte, speciale, volwassen stofjes uit mijn voorraad.

van boven naar onder:

• rode ribfluwel (overschot van deze tas)
• groen/wit gestreepte katoen van Ikea, verzacht met Vlieseline H640
• witte wafelstof
• rood chinees stofje
• groene fleece
• beige katoen, voorzien van knisperplastiek
• rode babyfluweel.

Ik vond het belangrijk dat de oma de stofjes echt door vingers kon laten glijden, dus knipte ik rechthoeken, plooide deze dubbel, stikte rondomrond en had 7 verschillende pagina's
Ik knipte alle stofjes even groot, maar merkte algauw dat de verschillende texturen anders reageerden onder het naaimachine en heb menigmaal losgetornd en pagina's kleiner of groter gemaakt.

Ik naaide de pagina's per twee aan elkaar met de machine, alle pagina's machinaal aan elkaar bevestigen lukt mij jammer genoeg niet (ze geraakte niet onder mijn stikvoetje).
Dus werd alles verder met de hand genaaid en gelukkig ook met mijn vriend de vingerhoed.
Een klein flapje over de rug van het boekje verbergt de lelijke naden, een knoop op de voorkant voor extra friemelgenot en het boekje was klaar.



En nu duimen dat de oma haar rokken met rust laat en volop aan het boekje zit te frutselen.

En voor de nieuwsgierigen: mijn vermiljoenbon werd zeer snel geïnd, alhoewel het moeilijk kiezen was tussen al dat moois. Mijn stoffenkast werd aangevuld met deze prachtige stofjes.

Nog meer accessoires voor in het haar

Ik maakte 2 haarbanden voor een 3- en een 5-jarig meisje. Maar toen ik aan de elastiek kwam, wist ik niet hoe lang ik die moest knippen.
Gelukkig huppelen hier in huis een schattige 3-jarige en een lieve 5-jarige rond, ze zijn wel van het verkeerde geslacht, maar dat kon hen niet veel schelen.

En nu duimen dat meisjeshoofden dezelfde omtrek hebben!

(ik zag deze haarbanden bij haar en maakte ze volgens deze tutorial)

Swap met Vicarno's mama

Ik slaagde er in om het swapcadeautje voor Vicarno's mama in haar brievenbus te krijgen, net voor ze op verlof vertok. Ze stuurde alvast een superlief bedankingsmailtje en misschien zie je op haar blog na haar vakantie foto's van kleine Vic in dit T-shirt.

Aangezien ik stilaan specialist word in het maken van schrifthoezen, maakte ik voor de mama zelf ook nog een Moleskine cover.

 Ik ben er zeker van dat in dit schriftje de mooiste brei- en haakpatronen gaan neergepend worden.

Show and Tell

Mijn twee kapoentjes werden uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van een vijfjarig meisje P. Aangezien de mama van P ondertussen een goede vriendin is, durfde ik het aan om zelfgemaakte cadeaus te geven.

Cadeautje 1: 3 wijze uiltjes op een T-shirt
De vleugels van het uiltje links verschoven jammer genoeg tijdens het strijken, maar ik had geen tijd (en T-shirt) meer om opnieuw te beginnen. Dus voegde we nog een klein gekocht cadeautje toe om het "mislukte" t-shirt goed te maken.

Cadeautje 2: de Zsazsarol
Heel leuk om te maken, dus sneed ik onmiddellijk nog stofjes voor twee andere kleurpotlodenrollen.

Ik loop een beetje achter met bloggen en moet dringend eens schrijven over Het stiksel: wat ik allemaal kreeg (veeeeeel!), wat ik maakte (weinig!). To be continued...

Uitdaging

Collega S. daagde mij uit om van dit prachtig geboortekaartje een kraampakket op maat te maken.

Geen gemakkelijke opdracht moet ik zeggen, want bij vorige kraamcadeautjes had ik het geluk dat er een speels figuurtje op het geboortekaartje stond. Gelukkig slaagde ik volgens S. met glans in de opdracht.



Eigenlijk moet ik vanaf nu ex-collega S. zeggen, want ze besloot andere uitdagingen op te zoeken. Dus ging ik aan de slag en maakte een passende afscheidscadeautje. Ik ontvreemde haar agenda terwijl zij even niet op haar bureau was, mat vlug vlug de afmetingen en ging 's avonds aan de slag om een passende hoes te maken.



Hopelijk denkt ze bij het zien van haar agenda nog eens aan mij en pakt ze snel haar gsm op nog eens af te spreken en bij te praten.

Jarige zoon hartje Tante Hilde

Gisteren was ik nog benieuwd hoe hij zou reageren, vandaag kan ik volmondig bevestigen dat hij helemaal weg is van zijn eerste (en waarschijnlijk enige) pop.

(foto gekopieerd van tante Hilde)

Tante Hilde voorzag Sennepop (tja, jongens en namen kiezen) reeds van een pyjama:

en ondergoed:

Maar een pop van een superheld, moet toch ook een superheldencape hebben?

En geef nu toe dat T-shirt dat Tante Hilde maakte is toch gewoon de max? Een kleuterversie zou toch geweldig zijn, niet? Dus deden we een experiment met flockfolie en het experiment werd een succes!

Mijn mama deed ook een duit in de zak en maakte voor de pop en het jarig varken elk een broekje.

Geef toe die Sennepop heeft toch al een garderobe om jaloers op te zijn. Al deze kleren hangen in een zak aan zoon zijn bed en het plan is nu om elke avond ook zoon zijn kleren in deze zak klaar te leggen. Duimen jullie mee dat hij nu elke ochtend een half uurtje zoet is met zijn pop (en natuurlijk ook zichzelf) aan te kleden?
En Tante Hilde noteer je mijn bestelling alvast voor binnen twee jaar als mijn jongste vijf wordt?

Hip Hip Hoera (bis)

Vandaag werd onze oudste zoon vijf jaar (juni is hier een drukke verjaarmaand) en geef nu toe: als je vijf wordt, krijg je toch je eerste echte feestje!
En het werd een superheldenfeest. Ik vond deze tutorial en maakte (met hulp van mijn mama) zeven superhelden capes.

Ik appliceerde op elke cape de beginletter van hun naam en was supertrots op het resultaat.

`

 

Een uur voordat de vriendjes kwamen begon ik pas aan zijn kroon te naaien en het werd dus een raprap project. Dit was het oorspronkelijke plan, maar het werd er slechts een flauw afkooksel van.

Toen het tijd was om naar huis te gaan, hadden we voor iedereen nog een kleine attentie en zo trokken vijf superhelden gelukkig naar huis.

  

En morgen wordt er terug gefeest en dan krijgt hij een echte Tante Hilde pop. Ik ben alvast benieuwd hoe hij gaat reageren!

Hip Hip Hoera

Verleden week maandag werd mijn jongste drie jaar. En dat werd natuurlijk gevierd!

Ik had mij vanalles voorgenomen om te maken, maar het is enkel bij een zelfgemaakte kroon gebleven.

Heel gemakkelijk te maken, volgens deze tutorial, ik zette er zijn beginletter op en niet zijn leeftijd in de hoop dat de kroon nog vele jaren zal meegaan. Ik gebruikte extra dikke vilt van de banier en hoefde dus geen vlieseline tussen de twee lagen te voorzien.

En hij was blij en trots met zijn kroon.  Hij zei dat dan wel niet in woorden, maar als een driejarige zijn kroon de hele dag (in het zwembadje, de zandbak, de auto, op restaurant) blijft opzetten, spreekt dat toch voor zich!

Hij verjaart één dagje eerder als de dochter van vrienden van ons, dus werd er een feest gehouden voor beide kleuters. 

Voor de jarige Sam maakte ik ter aanvulling op haar andere cadeautjes kleurrijke speldjes.

Ik maakte ze volgens deze handleiding en kocht de speldjes in deze webshop.

En dan ga ik nu vlug verder naaien aan de kroon en cadeautjes voor de oudste zoon. Twee junikindjes maakt deze maand wel lekker druk.

Kir gaat fluo

Ik ben in de school van mijn jongens lid van de ouderkring en probeer de andere ouders te engageren om onze schoolomgeving een beetje veiliger te maken. We richtten daarom met de ouderkring een octopuswerkgroep op.

Een aantal weken geleden was het op onze school verkeersweek en organiseren we met de octopuswerkgroep een strapweek (stap en trap veilig naar school). We deden een oproep bij de ouders wie mee veilig een rij naar school wou begeleiden en gelukkig vonden we enkele vrijwilligers.
Aangezien het een volledig nieuw project is, wou ik de vrijwillige ouders bedanken voor hun inzet, dus ging ik op zoek naar een leuk bedankcadeautje.
Ik dacht al aan een bloempje (saaaaai), een zelfgemaakte sleutelhanger in de vorm van een schoen (origineler) en opeens moest ik aan Riet haar Flower Power award denken, die ze aan Meisjesmama schonk. Lang leve fluo!

(foto gekopieerd van levenmetliv.be)

Dus trok ik mijn stoute schoenen aan en mailde naar Riet.
En wauw, blogland (of alvast Riet) is geweldig: ik kreeg onmiddellijk reactie, kwam te weten waar ik fluowol kan kopen in Leuven (Wolwinkeltje) en mocht zelf haar handig molentje lenen om te punniken.
Er werd afgesproken om de overdracht te laten gebeuren tijdens onze middagpauzes (ik kwam een beetje te laat, shame on me)  en ik vond het oprecht jammer dat mijn middagpauze zo kort was. Daim, das een toffe madam en door haar blog te lezen, had ik direct al een bekend gevoel toen ik haar ontmoette. Dus mevrouw met de twee verschillende ogen, kom maar snel eens naar het Leuvens Stiksel zodat we kunnen bijpraten.

Ik begon te punikken (handig met dat molentje)en kreeg opeens het idee om mijn bloem te veranderen in een octopus. Ik maakte een proefmodel en vloekte heel hard, want het liep iets minder vlot als verwacht.

Maar ik geef niet zo makkelijk op en paste het geheel een beetje aan. Ik maakte het lijfje groter zodat het keren iets vlotter ging en kwam na nog meer gevloek op dit resultaat:

Op zich geen slecht resultaat, maar het viel een beetje groot uit en ik zag het niet echt zitten om er 12 van  te maken. En als ik heel eerlijk was, besefte ik dat niemand zo een giga-fluo octopus zou gebruiken. Het zou waarschijnlijk ergens in een hoekje verdwalen en daar had ik al dat bloed, zweet en tranen niet voor over.
Dus begon ik terug van nul en dacht na over een snel te realiseren project waar ik fluowol en punnikenmolen in kon gebruiken. Gelukkig had ik al snel een eureka-gevoel. Ik liet mij inspireren door de positieve spiraal:

 
... en knutselde deze kaartjes in elkaar.

En aan de binnenkant zette ik een bedanktekstje.

Van  bloem, over octopus naar spiraal: de mysteries van een creatief brein.

Ik maakte ook nog

- placemats voor een jarige vriendin:

voorkant: toile cirée, Hexagoon (Leuven)

 achterkant: birds in teal, lang geleden gekocht bij Vermiljoen

voorzien van labels met naam

mijn laatste project op mijn singerding

- Slabbetjes voor mijn nichtje

voorkant: gecoat katoen, Hexagoon (Leuven)

achterkant: prachtige katoenen stof, eveneens Hexagoon

- Slabbetje op bestelling

stoffen: zelfgemaakte biais, oude badjas en vrolijke katoentjes 

vanop het stoffenspektakel en bij Pauli (Leuven)

opdracht was een slabbetje voor een vrolijke eenjarige

En dan maakte ik nog een kinder messenger, maar die heb je nog van mij te goed...slaapwel

Proeftas wordt echte tas

Weet u nog die keer toen ik uw advies vroeg? Zoals Lila terecht opmerkte, maakte al de verschillende adviezen mij nog meer aan het twijfelen. Ik onthield vooral dat jullie van kleur hielden. Dus voor de proeftas ging ik voor kleur: knalrood! 

Ik combineerde rode ribfluweel vanuit de koopjeshoek van ikea (ooit was het een zetelhoes) met fleurige bloemetjes, nummertje 1 vanuit de vorige post, gekocht op het stoffenspektakel. 

Ik mailde voor het patroon een beetje heen en weer met Eloleo (bedankt voor het advies, Sanne) en kwam uiteindelijk uit op dit patroon. En wauw, die madame bluebirdbaby weet hoe ze een tutorial moet schrijven voor beginners! Alles wordt stap per stap met foto getoond en er is geen sprake van een rits, knoopsgat of andere moeilijke wezens.

Hoe lang ik aan deze tas werkte is moeilijk om in te schatten. Ik maakte hem op familieweekend in Chimay tussen de uitstappen door en mijn mama ontfermde zich over het tekenen en knippen van het patroon. (en dat vind ik nu net het meest ellendig werkje, ik ben haar dus heel dankbaar)

Ik maakte natuurlijk domme foutjes: het zakje had ik er ondersteboven in gestikt, maar dat zag ik gelukkig nog op tijd.

En mijn draaglinten moet ik volgende keer iets lager in de tas bevestigen.

Maar ondanks dit klein foutje heb ik mijn proeftas gewoon in gebruik genomen en loop ik trots rond met een prachtexemplaar over mijn schouders.

En hoe zit het nu met de tas voor het jarig schoonzusje? Ik heb besloten om het voor haar sober te houden en ga de antraciete stof met de nootjes combineren. De stoffen zijn reeds geknipt, nu moet ik enkel nog tijd vinden om alles in elkaar te zetten. Een hopelijk vergeeft het schoonzusje mij als ze haar tas een weekje te laat cadeau krijgt :-)

En Mie, ik heb hardop moeten lachen met je opmerking over de vogeltjes die zingen. Dus die moet ik inderdaad in een volgend project combineren!
En aan al de andere die reageerde op mijn oproep: bedankt voor jullie advies! Ik vond het leuk om al jullie reacties te lezen.