Vergroen eens een speelplaats!

De trouwe lezer weet al langer dat ik lid ben van de ouderkring van de school van mijn zonen. We ijveren niet enkel voor een verkeersveilige schoolomgeving, maar werken ook aan een groenere speelplaats.
Een speelplaats waar ze niet alleen zelf op zoek kunnen gaan naar kriebeldiertjes, voelen aan natuurlijk materiaal en kijken naar de zonnebloemen die er groeien, maar ook een plek waar ze naar hartenlust kunnen ravotten, lopen en springen. Een speelplaats waar ook rustige plekjes zijn voor kleuters die daar behoefte aan hebben.
Geen grote, open betonnen vlakte, maar een spelplek met verstopplaatsen en een loopparcours met hoogteverschillen en een groene toets.

De grote zandbak werd met de hulp van enthousiaste ouders afgebroken en werd vervangen door een heuse speelheuvel die beplant werd met bodembedekkers en een aantal struiken.

In de plaats kwam er een kleinere, mobiele speelbak die afwisselend kan gevuld worden met zand, herfstvruchten of keien. En een heuse takkenwal waarachter de hele derde kleuterklas zich kan verstoppen.

Het resultaat mag er wezen, de kleuters hebben een groenere en leukere speelplaats gekregen, nadat een aantal ouders een dag hard kwamen werken.

Om deze harde werkers te bedanken, kroop ik achter mijn naaimachine. Ik maakte voor elk van hen een zakje gevuld met bloembollen, zodat ze ook thuis met hun kleuters kunnen verder planten.

De zakjes werden gemaakt met haar handleiding.

En de stof symboliseert alles wat we met ons project willen bereiken: die ninja's zouden de kleuterspeelplaats een geweldige verstopplaats vinden. Het lijkt wel of zij wist van mijn vergroening plannen, toen zij de stof ontwierp voor het goede doel.

U kan deze exclusieve stof aankopen in de webshop of volgend weekend langskomen op Petit bazaar. De stof neem je dan na voelen en keuren,mee naar huis zonder portkosten.

Verkeersveilige blommen

Net als verleden jaar organiseerde de ouderkring op de school van de jongens een strapweek. Tijdens de strapweek sporen we de leerlingen en ouders aan om zoveel mogelijk naar school te trappen en stappen (strappen). Een aantal ouders begeleiden 's morgens een rij naar school en deze vrijwilligers wou ik graag even in de bloemetjes zetten.

Het werden magnetische blommen, bevestigd aan een kaartje met haar truukje en de verkeersveilige fluostof bij haar afgetroggeld.

Kir gaat fluo

Ik ben in de school van mijn jongens lid van de ouderkring en probeer de andere ouders te engageren om onze schoolomgeving een beetje veiliger te maken. We richtten daarom met de ouderkring een octopuswerkgroep op.

Een aantal weken geleden was het op onze school verkeersweek en organiseren we met de octopuswerkgroep een strapweek (stap en trap veilig naar school). We deden een oproep bij de ouders wie mee veilig een rij naar school wou begeleiden en gelukkig vonden we enkele vrijwilligers.
Aangezien het een volledig nieuw project is, wou ik de vrijwillige ouders bedanken voor hun inzet, dus ging ik op zoek naar een leuk bedankcadeautje.
Ik dacht al aan een bloempje (saaaaai), een zelfgemaakte sleutelhanger in de vorm van een schoen (origineler) en opeens moest ik aan Riet haar Flower Power award denken, die ze aan Meisjesmama schonk. Lang leve fluo!

(foto gekopieerd van levenmetliv.be)

Dus trok ik mijn stoute schoenen aan en mailde naar Riet.
En wauw, blogland (of alvast Riet) is geweldig: ik kreeg onmiddellijk reactie, kwam te weten waar ik fluowol kan kopen in Leuven (Wolwinkeltje) en mocht zelf haar handig molentje lenen om te punniken.
Er werd afgesproken om de overdracht te laten gebeuren tijdens onze middagpauzes (ik kwam een beetje te laat, shame on me)  en ik vond het oprecht jammer dat mijn middagpauze zo kort was. Daim, das een toffe madam en door haar blog te lezen, had ik direct al een bekend gevoel toen ik haar ontmoette. Dus mevrouw met de twee verschillende ogen, kom maar snel eens naar het Leuvens Stiksel zodat we kunnen bijpraten.

Ik begon te punikken (handig met dat molentje)en kreeg opeens het idee om mijn bloem te veranderen in een octopus. Ik maakte een proefmodel en vloekte heel hard, want het liep iets minder vlot als verwacht.

Maar ik geef niet zo makkelijk op en paste het geheel een beetje aan. Ik maakte het lijfje groter zodat het keren iets vlotter ging en kwam na nog meer gevloek op dit resultaat:

Op zich geen slecht resultaat, maar het viel een beetje groot uit en ik zag het niet echt zitten om er 12 van  te maken. En als ik heel eerlijk was, besefte ik dat niemand zo een giga-fluo octopus zou gebruiken. Het zou waarschijnlijk ergens in een hoekje verdwalen en daar had ik al dat bloed, zweet en tranen niet voor over.
Dus begon ik terug van nul en dacht na over een snel te realiseren project waar ik fluowol en punnikenmolen in kon gebruiken. Gelukkig had ik al snel een eureka-gevoel. Ik liet mij inspireren door de positieve spiraal:

 
... en knutselde deze kaartjes in elkaar.

En aan de binnenkant zette ik een bedanktekstje.

Van  bloem, over octopus naar spiraal: de mysteries van een creatief brein.