Posts tonen met het label real-life vriendjes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label real-life vriendjes. Alle posts tonen

vrijdag 20 augustus 2010

Kir op de versiertoer

Ik had nood aan een eenvoudig project, maar rondjes knippen op mijn eentje vond ik een beetje zielig. Dus vroeg ik aan een viltverslaafde of zij aangenaam gezelschap wou spelen en ze bood direct ook nog een aangename en gezellige woonkamer aan.

U kan haar vrolijke, zomerse slinger hier bewonderen en mijn slinger werd vanavond ook op beeld vastgelegd.

Lang leve Purl Bee en Kathleen, dankzij hen slaagde ik er eindelijk in om na een avondje creatief zijn met een (bijna)afgewerkt project thuis te komen.

vrijdag 6 augustus 2010

Show and Tell

Mijn twee kapoentjes werden uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van een vijfjarig meisje P. Aangezien de mama van P ondertussen een goede vriendin is, durfde ik het aan om zelfgemaakte cadeaus te geven.

Cadeautje 1: 3 wijze uiltjes op een T-shirt
De vleugels van het uiltje links verschoven jammer genoeg tijdens het strijken, maar ik had geen tijd (en T-shirt) meer om opnieuw te beginnen. Dus voegde we nog een klein gekocht cadeautje toe om het "mislukte" t-shirt goed te maken.

Cadeautje 2: de Zsazsarol
Heel leuk om te maken, dus sneed ik onmiddellijk nog stofjes voor twee andere kleurpotlodenrollen.

Ik loop een beetje achter met bloggen en moet dringend eens schrijven over Het stiksel: wat ik allemaal kreeg (veeeeeel!), wat ik maakte (weinig!). To be continued...

donderdag 17 juni 2010

Hip Hip Hoera

Verleden week maandag werd mijn jongste drie jaar. En dat werd natuurlijk gevierd!

Ik had mij vanalles voorgenomen om te maken, maar het is enkel bij een zelfgemaakte kroon gebleven.
Heel gemakkelijk te maken, volgens deze tutorial, ik zette er zijn beginletter op en niet zijn leeftijd in de hoop dat de kroon nog vele jaren zal meegaan. Ik gebruikte extra dikke vilt van de banier en hoefde dus geen vlieseline tussen de twee lagen te voorzien.

En hij was blij en trots met zijn kroon.  Hij zei dat dan wel niet in woorden, maar als een driejarige zijn kroon de hele dag (in het zwembadje, de zandbak, de auto, op restaurant) blijft opzetten, spreekt dat toch voor zich!


Hij verjaart één dagje eerder als de dochter van vrienden van ons, dus werd er een feest gehouden voor beide kleuters. 
Voor de jarige Sam maakte ik ter aanvulling op haar andere cadeautjes kleurrijke speldjes.

Ik maakte ze volgens deze handleiding en kocht de speldjes in deze webshop.
En dan ga ik nu vlug verder naaien aan de kroon en cadeautjes voor de oudste zoon. Twee junikindjes maakt deze maand wel lekker druk.

dinsdag 11 mei 2010

Ik maakte ook nog

- placemats voor een jarige vriendin:
voorkant: toile cirée, Hexagoon (Leuven)
 achterkant: birds in teal, lang geleden gekocht bij Vermiljoen
voorzien van labels met naam
mijn laatste project op mijn singerding


- Slabbetjes voor mijn nichtje
voorkant: gecoat katoen, Hexagoon (Leuven)
achterkant: prachtige katoenen stof, eveneens Hexagoon

- Slabbetje op bestelling
stoffen: zelfgemaakte biais, oude badjas en vrolijke katoentjes 
vanop het stoffenspektakel en bij Pauli (Leuven)
opdracht was een slabbetje voor een vrolijke eenjarige

En dan maakte ik nog een kinder messenger, maar die heb je nog van mij te goed...slaapwel

donderdag 1 april 2010

Gsmzakje op Chinese wijze

De aandachtige lezer heeft het waarschijnlijk reeds gezien: op mijn to-do-lijstje staat al een hele tijd het gsm-zakje voor S bovenaan.
S is één van mijn vele leuke collega's en had een gsm-zakje in een mooi chinees stofje dat stilaan aan vervanging toe was.



Met plezier stelde ik voor haar van een nieuw te zakje te voorzien, want moeilijk kon dat toch niet zijn (dacht ik toen). Ik kon haar huidig zakje gewoon namaken en naaide reeds met succes een soortgelijk zakje.

Vol goede moed begon ik eraan en beloofde zelf een paspelboordje te voorzien. Het stofje werd gekozen: een prachtig blauw chinees stofje dat ik op het stoffenspektakel vond. Ik durfde nog niet direct mijn schaar in deze lap te zetten, want ik diende eerst te testen hoe zo een paspelboord best wordt vastgezet. Mama Polkadot moet mijn angst geroken hebben, want ze postte diezelfde dag deze handige tutorial. Merci!
Een proefexemplaar werd gemaakt van een oud uitgerafeld stuk stof en ik was best tevreden.


De afmetingen klopte nog niet,maar dat zou ik wel aanpassen op het echte zakje.
Door jullie reacties op een vorig blogpost wist ik dat ik best zou zigzaggen. Ik nam het zekere voor het onzekere en streek ook een laagje vlieseline op de achterkant van het chinees stofje.

En toen...ging ik volledig de mist in. In een ver verleden studeerde ik nog Wiskunde-Wetenschappen, maar nu faalde ik totaal in dit "eenvoudig" rekenwerk.
Ik maakte in volgorde: een te laag, te smal en te breed zakje.


Maar ik gaf niet op en de vierde versie was de goede!

Maar wat doet die Kir nu met al die andere Chinese zakjes? Eentje (het smalle zonder koordjes) gaf ik reeds aan collega B. Ik heb er ongelooflijk plezier van om die twee madammen met mijn zakjes te zien. Iedere keer voel ik een beetje trots opborrelen als de gsm's worden bovengehaald.
En de andere twee zakjes, die geef ik gewoon weg aan u, trouwe of nieuwe lezer, want ook elke reactie of aanmelding als volger op deze blog geeft mij een super gevoel.
Dus post in de commentaren een leuke naam voor ons nieuw Leuvens naaiclubje en wie weet komt het zakje wel jou richting uit?

zaterdag 27 maart 2010

Een award, een alfabet en drukte alom

Eerst en vooral wil ik Kamiel & Odille bedanken voor mijn allereerste award! Wauw en dat nog wel voor mijn banner! (die lettertjes bovenaan)

Ik kreeg hem al enige tijd geleden, maar kwam er afgelopen week niet toe om te bloggen. Ik wil hier niet steeds mijn berichten beginnen met de boodschap hoe druk ik het heb, dus meld gewoon even dat de held afgelopen week met een snowboard op een berg zat en ik met mijn bengels in het zonnige België achterbleef. Ik ga er vanuit dat jullie dan het beeld wel kunnen schetsen hier ten Huize Kir...

Mijn banner dus: deze lettertjes zijn eigenlijk het onderdeel van een heel stoffen alfabet dat ik als tweede naaiproject maakte voor vriendin H haar verjaardag. H is germaniste en werkt bij een uitgeverij, dus vond ik zo een magneten alfabet echt wel het ideale cadeau.



Ik vond een werkbeschrijving hier, maar wil je graag meegeven dat de magneetjes die bij haar zijn afgebeeld (zo van die zwarte die je in de banier of ava vindt) niet sterk genoeg zijn. Ik kocht die van mij bij Hexagoon en ontdekte dat je zo ook online bij Vanmarieke kunt bestellen.

Je hoeft niet het hele alfabet te maken, maar kan ook voor enkele letters gaan zoals ik voor mijn ruil met Moosmade deed.



Maandag wordt er ook zo een pakket naar iemand opgestuurd om haar te bedanken. Valt het op dat ikzelf een beetje verslaafd bent aan deze magneetjes?

En ik besef dat ik niet de regels van de award aan het volgen ben, maar ik ben altijd al een beetje tegendraads geweest. Wil je zeven dingen over mij weten? Stel je vraag in de reacties en wie weet antwoord ik er wel op?

maandag 15 maart 2010

Kraamcadeautjes: copy paste

Fonske werd geboren en het baby bewonderen werd gepland.
Dus wou ik graag achter mijn naaimachine kruipen en iets zelfgemaakt afgeven. Er waren wilde plannen om een Fonske te appliceren op een T-shirt (dat plan werd bij meisjesmama gepikt), maar door tijdsgebrek is dat helaas niet gelukt.
Maar creatief omgaan met tijd dat is ook een vorm van creatief zijn en ha: dat kunnen we goed!

Fonske is de zoon van een collega en collega's krijgen standaard een knuffelgiraf. Dat patroon had ik na vele pogingen perfect gekregen en moest ik dus gewoon uit de kast halen.



En alle pasgeborenen krijgen eveneens een boekje van Guido Van Genechten, naar gelang het geslacht is dat 'een ECHTE jongen of 'een ECHT meisje'. Deze boekjes heb ik ooit met hopen besteld en moest ik dus eveneens gewoon uit de kast halen. Dus wederom tijd bespaard!

En lang nadenken over het derde cadeautje moest ik niet, want het geboortekaartje stond vol met vlinders. Dus toverde ik een vlinderslab van onder het naaimachine en het kraampakket was klaar.


Ik verloor even tijd onderweg door op te zoeken:
- hoe ik in godsnaam die giraf toegenaaid krijg? Zo dus.
- las ik ook niet ergens hoe je makkelijk een knopje in een draad maakt? Ja hoor, bij Vrollie.
- en biais hoe knip ik dat ook alweer het makkelijkst? Niet recht, maar schuin!

Dus maakte ik met de tijd die ik gewonnen had door copy paste te doen, een nieuwe pagina met alle gevonden tips en trukjes.

Nog immense tijdswinst haalde ik dankzij mijn overvolle stoffenkast (die geen kast is) en mijn biaismaker, zodat ik niet nog naar de winkel moest op een mooi stofke en bijpassende biais te gaan zoeken.

En u? Hoe springt u creatief om met tijd?

maandag 22 februari 2010

Kraamcadeautjes op girafse wijze

Vanavond ga ik met 2 collega's het kersverse dochtertje van collega I. bezoeken. Bij kraambezoeken horen natuurlijk cadeautjes en vanaf de aankoop van mijn naaimachine dienen deze handgemaakt te zijn. Dus ging ik afgelopen week aan de slag.
Het kind werd geboren begin januari, het bezoek meer dan een maand gepland en toch speel ik het klaar om woensdag pas aan de cadeaus te beginnen, met de nodige stress en weinig uurtjes slaap als gevolg.

Maar soit, de cadeautjes dus: we gingen voor een simpele slab, een boekje en een girafknuffel. De knuffel moest een giraf zijn, want daar hoort een hele anekdote bij die ik u op dit moment zal besparen.

Gelukkig begon ik aan dit karwei niet alleen. Hieronder stel ik alvast mijn splinternieuwe assistenten voor:



(vlnr: magische stift, biaismaker en bamboo duw-ding)
Over de magische stift las ik al op een aantal sites en ik ben nogal beïnvloedbaar dus moest ik nog vlug langs de veritas. Ik vond geen bijpassende biais voor het slabje dus een biaismaker stond ook op het lijstje (jammer genoeg totaal uitverkocht in de veritas, maar gelukkig nog in voorraad bij 't wolwinkeltje). Tja, en zoals ik reeds schreef ben ik nogal snel beïnvloedbaar en toen ik dit zag, was ik er van overtuigd dat ik dat nodig zou hebben voor mijn giraf te maken.

Voor de giraf heb ik eerst 3(!) proefexemplaren gemaakt. Eentje had een te hoog lamagehalte volgens de collega's, ikzelf vond hem nochtans zeer mooi. En dankzij de richtlijnen die ik via email mocht ontvangen van hutsefluts, was het mij nog goed gelukt ook. Voor degene die zelf zo een giraf/lama willen kopen, kijk dan zeker even in haar online winkeltje.
Terug naar de giraf die niet op een lama mag lijken: proefexemplaar twee bestond enkel uit de nek en kop (goedgekeurd) en dan toch voor de zekerheid nog een volledig exemplaar geproefdraait (eveneens goedgekeurd!).
Als ik had geweten dat het zo simpel kon...
Proefexemplaren worden hier in restjes of zelf gewoon in lelijke stofjes gemaakt en een hoopje giraf ziet er dan als volgt uit:

Op naar het volgende cadeautje: een slab. Ik wou al lang eens iets met badstof doen en Ella overtuigde mij dat het niets was om schrik voor te hebben.
Het appliqueren op badstof was inderdaad een makkie, maar zelf biais maken was wat minder. Twee avonden probeerde ik om op deze manier meterslange biais te maken om uiteindelijk toch strook per strook aan elkaar te naaien. Maar geef nu toe het resultaat mag er toch wel wezen:



Leonie heeft ook nog een grote broer en uit ervaring weten we dat het belangrijk is om die ook niet te vergeten: dus toverde ik voor de eerste keer ook nog een knikkerzakje uit mijn mouw:


Ik volgde deze instructies en moet zeggen dat het (bijna) een makkie was.
 

© Free blogger template 3 columns