Alle indianen ...

Hij vertelde enthousiast over zijn leuke dag bij de chiro en duwde een verfrommeld papiertje in mijn hand. Afgeleid door zijn verhalen frommelde ik, op mijn beurt, het papiertje in mijn jaszak en vroeg hem honderduit over de spelletjes, zijn vriendjes en zijn leiding.
Afgelopen vrijdag voelde ik in mijn zak dat papiertje zitten en las het:
"Volgende week is het zover, dan worden jullie volwaardig indiaan. We vragen dan ook om gepaste kledij aan te doen. Haal dus jullie indianentenue uit de kast en dan zien we jullie volgende wek in onze wigwam." 

Arrrrgggghhhh! "Dat lukt mij nooit om vlug vlug iets in elkaar te knutselen", dacht ik en plande alvast een trip naar de verkleedwinkel. Toch vlug even polsen bij deze dames of zij niets kant-en-klaar in hun verkleedkoffer hadden liggen, dat ze eventueel naar het bijna-traditoneel maandelijks ontbijt konden meebrengen. Maar helaas ook daar geen indianenoutfits.

En toen was het zaterdag, zaten we gezellig te ontbijten en sprak zij de magische woorden:"Wedden dat we hier met onze drieën sneller een indiaan gemaakt hebben, dan dat jij heen-en-weer naar Leuven gaat om er eentje te zoeken?"

Pistolets, eitjes, fruit en ontbijtkoeken werden aan de kant geschoven en opeens scandeerden ze JeroenMeus-gewijs verschillende naai-ingrediënten: longsleeve, fleece, flockfolie, vlieseline, boventransport, naaimachine,...
En inderdaad anderhalf uur later liep er hier een heel gelukkige zoon rond indianenkreten uit te roepen.
Merci, dames, u bent top!

Zo getest!

Afgelopen zomer mocht ik mij van mijn meest kritische kant tonen, ik werd gevraagd om samen met een aantal andere naaisters HET boek (werktitel) te testen. Ondertussen weten jullie allemaal al dat het ding een naam kreeg en een eigen facebookpagina, maar heel de maanden mei, juni en juli werd hier gesproken over, getest uit en geleefd met HET boek.

Ik heb heel de zomer moeten zwijgen en al mijn testmaaksels werden achter slot en grendel verstopt, maar vandaag mag ik eindelijk een stukje van de puzzel onthullen.

Ik mocht als eerste aan de slag met hét biaisvoorwerp uit het boek: een wijnfleszak!  Biaisklunzen moeten niet meteen gillend weglopen: met de stap-voor-stapmethode in de praktische inleiding van het boek wordt biaisgevloek tot een minimum herleid. Riet en Sanne onthullen een aantal van hun geheimen, zodat ook ik deze keer van een perfecte afwerking kan spreken.

Het ideale cadeau voor mijn papa die afgelopen weekend verjaarde. En volgens mij wordt het een echte topper in bloggend Vlaanderen voor de komende kerstperiode.

Ik haal zelden deadlines, maar deze keer was mijn cadeautje reeds maanden op voorhand klaar. Misschien moet ik een carrièreswitch overwegen en full-time tester worden. Droomjob!

En weet je wat mij als tester ongelooflijk veel voldoening geeft? Dat ik heel af en toe iets vond dat niet klopte, het gaf mij het gevoel dat ik echt iets nuttig en zinvol had opgemerkt.
Bij deze wijnfleszak liep er bijvoorbeeld iets mis met het patroon om te zetten van papier naar digitaal. Eén lijntje vergeten en opeens was het handvat niet lang genoeg om comfortabel de flessen te kunnen dragen.

Dus kreeg mijn papa dit weekend een pièce unique: een heel originele wijnverpakking met een iets te kort handvat. En u kan vanaf volgende week de versie maken mét lang handvat en zakjes waar de flessen een heel stuk dieper in wegzakken. Of een variatie hierop, want Sanne en Riet vonden voor dit ontwerp nog heel leuke invullingen.

Maar dat leest u allemaal in hun boek, te bestellen in voorverkoop bij de betere boekhandel en bij de online stoffenwinkel met de beste service.
Of kom gewoon naar ons talentmarktje op 9 oktober in  Leuven: Leuvens Stiksel's got talent, daar kan u het boek kopen en laten signeren (en nog veel meer!)

Van heldin tot vriendin

Twee jaar geleden was zij één van mijn heldinnen! Ik was fan van alles wat zij maakte, haar tutorials werden onmiddellijk opgeslagen en afgeprint en haar gevoel voor kleur daar was ik jaloers op. Als je mij toen zou vertellen dat haar telefoonnummer standaard in mijn laatst gebelde nummers staat opgeslagen, zou ik eens heel hard van LOL en ROFL gedaan hebben.

Maar kijk, twee jaar later, vertel ik haar telefonisch mijn grote frustratie van het moment, loopt zij een paar dagen later gewoon langs mijn achterdeur binnen en zijn we gezellig samen een avondje aan het naaien. We gaan aan de slag met haar laatste nieuw patroon dat (nog) niet op haar site terug te vinden is.Voor één keer moest ik niet lang twijfelen over de hoofdstof. Ik wilde de prachtige vosjesstof gebruiken die ik bij Bambiblauw had gespot. Ook fan van haar stoffen? Kom dan morgen zeker eens langs in Gent op Van Katoen, want zij brengt haar hele voorraad mee!

De hoofdstof was er, dus konden we heerlijk samen stoffen combineren/uit proberen/discussiëren en van vooraf aan beginnen tot de ideale combinatie gevonden werd. Dan taken verdelen, knippen en naaien. En opeens was daar het besef, ik zit hier met de GROTE Eloleo aan tafel en daar was dan toch een klein beetje de stress om mijn heldin van weleer niet teleur te stellen.

En de vriendschap beperkt zich niet alleen tot naaidates, want ten huize Eloleo loopt buiten die prachtige kater ook een vrolijke vijfjarige jongen rond. En vijf dat ligt tussen zes en vier! Ideaal dus om speeldates te organiseren met mijn eigen jongensgrut. Dan zie je hen daar rondlopen in de speeltuin met hun matching rugzakjes. Een geweldig zicht en dat allemaal dankzij een geweldige madame en een nog geweldigere vriendschap.

Vergroen eens een speelplaats!

De trouwe lezer weet al langer dat ik lid ben van de ouderkring van de school van mijn zonen. We ijveren niet enkel voor een verkeersveilige schoolomgeving, maar werken ook aan een groenere speelplaats.
Een speelplaats waar ze niet alleen zelf op zoek kunnen gaan naar kriebeldiertjes, voelen aan natuurlijk materiaal en kijken naar de zonnebloemen die er groeien, maar ook een plek waar ze naar hartenlust kunnen ravotten, lopen en springen. Een speelplaats waar ook rustige plekjes zijn voor kleuters die daar behoefte aan hebben.
Geen grote, open betonnen vlakte, maar een spelplek met verstopplaatsen en een loopparcours met hoogteverschillen en een groene toets.

De grote zandbak werd met de hulp van enthousiaste ouders afgebroken en werd vervangen door een heuse speelheuvel die beplant werd met bodembedekkers en een aantal struiken.

In de plaats kwam er een kleinere, mobiele speelbak die afwisselend kan gevuld worden met zand, herfstvruchten of keien. En een heuse takkenwal waarachter de hele derde kleuterklas zich kan verstoppen.

Het resultaat mag er wezen, de kleuters hebben een groenere en leukere speelplaats gekregen, nadat een aantal ouders een dag hard kwamen werken.

Om deze harde werkers te bedanken, kroop ik achter mijn naaimachine. Ik maakte voor elk van hen een zakje gevuld met bloembollen, zodat ze ook thuis met hun kleuters kunnen verder planten.

De zakjes werden gemaakt met haar handleiding.

En de stof symboliseert alles wat we met ons project willen bereiken: die ninja's zouden de kleuterspeelplaats een geweldige verstopplaats vinden. Het lijkt wel of zij wist van mijn vergroening plannen, toen zij de stof ontwierp voor het goede doel.

U kan deze exclusieve stof aankopen in de webshop of volgend weekend langskomen op Petit bazaar. De stof neem je dan na voelen en keuren,mee naar huis zonder portkosten.

De slechste blogster ever

Het is officieel, ik ben de slechtste blogster ever! (en ook de slechtste swapster, maar dat doet hier niet ter zake.)

Ik mocht het Boleo-patroon testen voor het goede doel en dan stel ik het uit om het resultaat hier te tonen.

Ondertussen zag u waarschijnlijk al de resultaten van twee andere testers en zelf drie enthousiastelingen waren mij al voor. Het patroon loopt dan ook als een trein in de shop.


Dus hop, hop, hop, rep u naar de shop!

Met het bloggen gaat het dan misschien berg af, maar de kwaliteit van de foto's gaat met dank aan haar wel de hoogte in.

Verkeersveilige blommen

Net als verleden jaar organiseerde de ouderkring op de school van de jongens een strapweek. Tijdens de strapweek sporen we de leerlingen en ouders aan om zoveel mogelijk naar school te trappen en stappen (strappen). Een aantal ouders begeleiden 's morgens een rij naar school en deze vrijwilligers wou ik graag even in de bloemetjes zetten.

Het werden magnetische blommen, bevestigd aan een kaartje met haar truukje en de verkeersveilige fluostof bij haar afgetroggeld.