de traagste naaister ever

Ik viel als een blok voor deze Hoodie en ik was duidelijk niet de eerste of enigste. Als je eens duikt in het fotoarchief van de Heidi & Finn Flickr-pool kan je zien hoe hard het patroon in de smaak valt bij naaiend Vlaanderen.

(deze foto's zijn van de hand van een bb*, misschien herkent u haar muurtje wel?)

Zij maakte hem omkeerbaar, zij als omkeerbaar golfje en ook ik wou een specialeke. Ik wou hem omkeerbaar met boord onderaan, een uitdaging die ik samen met mijn naaijuf aanging.
Ik won raad in bij haar in verband met de maat en ze vertelde dat het patroon aan de kleine kant uitvalt. Ik knipte voor mijn kleuter van 4 het patroon voor een 5-jarige en voegde overal nog 1 cm extra toe. Bij nader inzien had ik dat beter niet overal gedaanWant de boord en kap zijn nu gigantisch. Maar liever een gigantische kap dan een te kleine hoodie.

Hoe je truitjes omkeerbaar moet maken legt Missy N heel duidelijk uit op, ik vloekte enkel op mijn boord onderaan die ik biaisgewijs moest bevestigen. Knoopsgaten in tricot maken dat durfde ik dan weer aan dankzij de duidelijke tutorial van Polkadotjes en Mamasha gaf mij nog een extra tip: maak uw knoopsgaten een beetje kleiner dan uw knoop, want tricot dat rekt. Zalig toch al die tips op het net, held kijkt nog steeds verbaasd toe als ik mijn laptop naast mijn naaimachine installeer.

Ik ben een trage naaister en deed er dan ook maanden over om deze hoodie gemaakt te krijgen. Ik knipte mijn patroon tijdens mijn lunchpauzes, mijn stof bij de stoffen madammen en bij het Leuvens stiksel en het assembleren gebeurde grotendeels in de naailes. Drie maanden na het afprinten van het patroon kan mijn jongste hem dan eindelijk trots aan u tonen.

Mijn jongens zetten hun beste beentje voor bij de fotoshoot, die vooraf ging aan een heuse styling. Ze zetten hun favoriete muziek op en gingen helemaal löss. Hun muzieksmaak mag er wezen: ze zijn fan van Gotye "kutmejah", The White Lies "dat met het ziek meisje", Elbow "pelenboog", Editors "met de twee bergen" en Lenny Kravitz "die meneer met dezelfde naam als de hond van op de boerderij in Ierland". Deze mama speelde DJ (moest hard nadenken bij hun omschrijvingen van het aangevraagde nummer) en hanteerde het fototoestel met een grote glimlach op het gezicht.


De broek die hij aan heeft is ook zelf gemaakt, maar daar vertel ik jullie in een volgende post meer over.


* bb= bekende blogster

Vergroen eens een speelplaats!

De trouwe lezer weet al langer dat ik lid ben van de ouderkring van de school van mijn zonen. We ijveren niet enkel voor een verkeersveilige schoolomgeving, maar werken ook aan een groenere speelplaats.
Een speelplaats waar ze niet alleen zelf op zoek kunnen gaan naar kriebeldiertjes, voelen aan natuurlijk materiaal en kijken naar de zonnebloemen die er groeien, maar ook een plek waar ze naar hartenlust kunnen ravotten, lopen en springen. Een speelplaats waar ook rustige plekjes zijn voor kleuters die daar behoefte aan hebben.
Geen grote, open betonnen vlakte, maar een spelplek met verstopplaatsen en een loopparcours met hoogteverschillen en een groene toets.


De grote zandbak werd met de hulp van enthousiaste ouders afgebroken en werd vervangen door een heuse speelheuvel die beplant werd met bodembedekkers en een aantal struiken.


In de plaats kwam er een kleinere, mobiele speelbak die afwisselend kan gevuld worden met zand, herfstvruchten of keien. En een heuse takkenwal waarachter de hele derde kleuterklas zich kan verstoppen.

Het resultaat mag er wezen, de kleuters hebben een groenere en leukere speelplaats gekregen, nadat een aantal ouders een dag hard kwamen werken.

Om deze harde werkers te bedanken, kroop ik achter mijn naaimachine. Ik maakte voor elk van hen een zakje gevuld met bloembollen, zodat ze ook thuis met hun kleuters kunnen verder planten.

De zakjes werden gemaakt met haar handleiding.


En de stof symboliseert alles wat we met ons project willen bereiken: die ninja's zouden de kleuterspeelplaats een geweldige verstopplaats vinden. Het lijkt wel of zij wist van mijn vergroening plannen, toen zij de stof ontwierp voor het goede doel.

U kan deze exclusieve stof aankopen in de webshop of volgend weekend langskomen op Petit bazaar. De stof neem je dan na voelen en keuren,mee naar huis zonder portkosten.

De slechste blogster ever

Het is officieel, ik ben de slechtste blogster ever! (en ook de slechtste swapster, maar dat doet hier niet ter zake.)

Ik mocht het Boleo-patroon testen voor het goede doel en dan stel ik het uit om het resultaat hier te tonen.

Ondertussen zag u waarschijnlijk al de resultaten van twee andere testers en zelf drie enthousiastelingen waren mij al voor. Het patroon loopt dan ook als een trein in de shop.


Dus hop, hop, hop, rep u naar de shop!

Met het bloggen gaat het dan misschien berg af, maar de kwaliteit van de foto's gaat met dank aan haar wel de hoogte in.

Mijn eerste...

Mijn trouwe fans weten dat ze op deze blog geen kleding zullen terugvinden, want Kir die maakt kraampakketten, knuffels, speldjes en ander klein grut.

Maar toen zag ik dit kleedje op de secret valentine editie verschijnen en ik was meteen verkocht. Het concept "een jurk zonder gewring" en de combinatie van designerstof met effen stof deden mij vergeten dat ik twee zonen heb (waarvoor ik dringend eens een eigen garderobe moet maken). Het was beslist, mijn eerste kledingstuk moest een variatie zijn op dit kontflap kleedje...

Ik mailde de ontwerpster/vriendin, bood aan om het patroon eens te proefdraaien en was in de wolken. Mijn allereerste kledingstuk was een feit en het was zelf één groot plezier om te maken dankzij de duidelijke uitleg die ze voorzag.


Een beschrijving die zo goed uitgewerkt is, dat ik er met plezier geld aan zou geven, en een goed doel dat geld wilt inzamelen: dat waren de ingrediënten van mijn snood plan. Dus trok ik als meestermanipulator met mijn idee naar Riet en kijk, enkele maanden later kan ik u met trots deze shop tonen (designed by Verbeelding).

Voor een kleine bijdrage van 5 euro (die integraal naar Annick For Kenya gaat) krijg je het patroon in pdf-formaat en een werkbeschrijving met foto's (ideaal voor mensen, die net als mij, geen kaas hebben gegeten van ingewikkelde naaitijdschriften). Het patroon gaat van maat 80 tot 98, een echt peuterkleedje dus. Maar niet getreurd, kleutermama's, mijn manipulatie gaat nog verder. Binnenkort vindt u in diezelfde shop ook een kleuterversie.

Dus, aarzel niet! Surf snel naar de Van Katoen webshop en bestel het patroon voor dit ingenieuze peuterkleedje!

Maakte je het kleedje? Zet dan zeker enkele foto's van het resultaat op de Van Katoen Flickr groep!

En natuurlijk kon ik het niet nalaten om het kleedje van bijpassende haaraccesoires te voorzien.

Verkeersveilige blommen

Net als verleden jaar organiseerde de ouderkring op de school van de jongens een strapweek. Tijdens de strapweek sporen we de leerlingen en ouders aan om zoveel mogelijk naar school te trappen en stappen (strappen). Een aantal ouders begeleiden 's morgens een rij naar school en deze vrijwilligers wou ik graag even in de bloemetjes zetten.

Het werden magnetische blommen, bevestigd aan een kaartje met haar truukje en de verkeersveilige fluostof bij haar afgetroggeld.

Van Katoen

Gisteren liet ik al iets vallen over het geheime goede-doel-evenement en vandaag kondig ik het hier met grote trots aan:

Handwerk is in. En het internet is de biotoop van de bedrijvige medemens. Dat geloof je misschien niet zo makkelijk uit de mond , de pen , het toetsenbord van een handwerkende blogger. Maar het is echt waar, zelfs de Knack en De Standaard zeggen het. Het gaat verder dan bloggen alleen. Her en der verenigen die virtueel gelijkgestemden zich in ‘real life’ naaiclubs, aangevuld met een heleboel blogloze maar daarom niet minder enthousiaste handwerkers.

En als al die naaiclubs zich verenigen, dan heb je een hele hoop talent bij elkaar. ‘t Zou zonde zijn om daar niets mee te doen, dus noteer alvast in je agenda:

op 14 april 2012

in het Geuzenhuis in Gent

geven wij

Beeld je in: een naaiatelier, ergens rond de eeuwwisseling. Het constante geratel van een hele rij naaimachines. Geconcentreerde dames met gouden handen. Aan de lopende band ‘handgemaaksels’, te mooi voor woorden. En dat 12 uur aan een stuk, van 10u tot 22u. Wat nog mooier is: die handgemaakte spullen worden ter plekke verkocht! Niet om de stoffenvoorraad van de naaiclubs aan te dikken, maar voor een naaigerelateerd goed doel!

Annick droomde ervan om in Kenia een naaiatelier op te richten. En al kan ze het zelf helaas niet meer meemaken, haar droom kwam uit. Wij doen met de opbrengst van Van Katoen graag een duit in het zakje.

Niet enkel stikken en verkopen staan op het programma. Wie zin heeft in een workshop by Mme Zsazsa in eigen persoon, in een hapje en een tapje, in stofshoppen bij Vermiljoen of Koekepeertje, in een uurtje handwerkpret voor zijn/haar koters, vindt ook zijn gading op Van Katoen.

‘t Is nog vroeg, maar hou het in het oog, we lichten gaandeweg tipjes van de sluier!

Van Katoen volgen kan op http://www.vankatoen.org/ of via facebook.

Heb je zelf nog stof, knopen, ritsen of iets dergelijks liggen dat je met liefde aan dit initiatief wil schenken? Mail je blijde boodschap dan naar geef@vankatoen.org. (Opgelet, org, niet be!)

Swap 2

Ik krijg vaak de vraag hoe ik het fulltime werken, mijn huishouden en mijn hobby's gecombineerd krijg en om eerlijk te zijn, lukt mij dat tegenwoordig niet. Dat toegeven aan mijzelf heeft hier lang geduurd, zo lang zelf dat mijn lichaam uiteindelijk op de rem ging staan en de dokter mij even op verplichte rust parkeerde.

Na de verplichte rust werden hier wat knopen doorgehakt en werd er besloten om 4/5 te gaan werken en dat gaat vanaf deze week in. Hoezeee!

Natuurlijk hoop ik dat er met deze beslissing meer tijd voor mijzelf vrijkomt en voor al die wilde plannen in mijn hoofd. Zoals bijvoorbeeld het grote-swap-project, mijn blog, de Leuvense naaiclubjes, 10in2011, het (voorlopig nog geheime) goede-doel-evenement, enz...

Want de grootste achterstand liep ik op met mijn swap-project. Ik ontving al een hele tijd geleden mijn deel van de buit van An, Linda en Lila, maar gaf daarvoor nog niets in de plaats. Nochtans is de deadline al heel lang verstreken en was ik al aan alle pakketjes begonnen. Maar het afwerken, leek maar niet te lukken.

Tot verleden week dan, toen ik eindelijk mijn tweede swap op de post deed.

Ik werd reeds lange tijd verwend door haar. Mooi op tijd (januari) viel er een prachtig pakket in mijn brievenbus, geniet maar even mee.Een geweldig mooie laptoptas, een warme "vliegeniersmuts" met vrouwelijke touch, een bijpassende broche, originele kaartjes (zelf ééntje met recept) en een klein, schattig tasje om aan mijn sleutelbos te hangen. Geef toe, dat is toch pure verwennerij!

En om zoveel moois te compenseren deed ik ook mijn uiterste best om een mooi pakket voor haar en haar peuter samen te stellen.

Een ritstasje, een magnetisch alfabet en een kleurpotlodenrol

En nu staat de swap met Linda als eerste item op mijn to-do-lijstje, want ook zij wacht al zeer lang op haar deel van de swap.
En tussendoor een beetje bloggen om mijn achterstand hier in te halen.

Winnaar Give-Away

Er zijn er die een blogverlof mooi op voorhand aankondigen, maar er zijn er ook die opeens meer dan twee maanden niets meer van zich laten horen. Ondergetekende behoort tot de laatste categorie en dat terwijl haar laatste bericht een give-away was.
Tssssss, slecht bezig!
Nochtans was de winnaar al op 28 februari bekend, maar ik kreeg het maar niet gepost op dit plekje. Gelukkig komt daar vandaag verandering in.



Proficiat Boomie! Bezorg je je adres via mail, dan komt een groene hond binnenkort jouw richting uit.

En hoe loopt het met haar swapproject, hoor ik u ook vragen? Om eerlijk te zijn al even erbarmelijk als met deze blog. Ik ontving al prachtige zaken, maar loop schaamteloos achter met mijn tegenprestaties. Gelukkig ga ik dit weekend op naaiweekend en hoop ik mijn achterstand in te halen.
...wordt vervolgd...

1 jaar bloggen!

Officieel staat deze blog al meer dan één jaar te blinken op het internet, maar vandaag een jaar geleden zette ik mijn twijfels aan de kant en begon ik echt enthousiast te bloggen (met drie berichten op één dag mag er toch van enthousiasme worden gesproken.)

Dat bloggen bezorgde mij een fantastisch jaar. Een jaar waarin er veel gemaakt en gekregen werd. Maar ook het jaar dat ik mij aansloot bij een clubje, dat in datzelfde jaar spectaculaire vormen aannam. Ik ontmoette afgelopen jaar fantastische mensen in mijn eigen stad, maar ook ver daar buiten.

Geef nu toe, dat moet gevierd worden!

In het prille begin maakte ik er een punt van om elke volger persoonlijk te bedanken in een logje, maar dit was niet vol te houden. Dus wil ik vandaag al mijn volgers van het afgelopen jaar de kans geven om een warm cadeautje te winnen: een kersepitknuffeltje.

Ik bestelde enthousiast 10 kilo kersepitten op het net en nu moet ik natuurlijk heel de hoop verwerkt krijgen. Ik verzag reeds al mijn collega's, mijn nichtjes, een koppige maar schattige kleuter :-), mijn Secret Valentine,... van een knuffel, maar nog steeds blijft de berg kersepitten in mijn naaikot zeer hoog.

Dus geef ik warmte in een schattig en zeer zachte vorm weg. Zomaar gratis en voor niets aan één van u die in het afgelopen jaar op dat volgerknopje in de linkerbalk heeft geduwd.

Roep voor 28/2 in de commentaren een dier en kleur en wie weet komt het hoopje warmte wel uw richting uit? (het hoopje warmte wordt naar uw persoonlijke voorkeuren gemaakt, de foto's dienen enkel ter illustratie)

Secret Valentine

Ik loop achter met alles tegenwoordig. Bloggen, swappen, give away-en, 10 in 2011,... alles loopt hier een vertraging van jewelste op.

Maar als het "hippe naaiclubje uit de studentenstad" (dixit Martine Tanghe) een Secret Valentine organiseert, dan wordt het drukke leven even op pauze gezet en maak ik tijd om met mijn originele cadeautjes te 'stoefen'.

Ik kreeg niet één, twee, maar 3 cadeautjes van mijn Secret Valentine, Annelies.

Een tasje, een gehaakte jas voor een bokaal waarin ik al mijn rommel kan opbergen en een prachtig mutske.

Merci Annelies, dankzij jou liep ik gisteren toch nog te stralen in Brussel met een vrolijke muts op mijn hoofd en een handtas over mijn schouder, tijdens mijn helse wandeltocht van anderhalf uur door de stakende MIVB. (het ander positieve aan deze wandeling was dat ik ondertussen weet waar er een veritas, Bernina-, Singer- en antieke fourniturenwinkel is in Brussel)

Natuurlijk maakte ik ook iets voor mijn eigen slachtoffer, Annelies zonder blog. (duidelijk een veel voorkomende naam onder de leden van het stiksel, we hebben er zo drie rondlopen).

Maar ik werkte zoals steeds iets te nipt naar de deadline toe en naaide het keergat van mijn knuffel pas toe op de bustocht naar huis, een uur voordat ik op het stiksel verwacht werd.

Ik had nog net tijd om een toepasselijke thee (Love tea uit de bioplanet) en een heerlijk chocolaatje toe te voegen en in te pakken. Een deftige foto nemen, was er jammer genoeg niet meer mogelijk.

Gelukkig was Annelies zo lief om een foto op haar facebookaccount te posten en pik ik die even om hier te tonen.