De zelfgemaakte kerstcadeaus #1

Ik las ergens dat je (volgens de etiquette) tot de derde week van januari elkaar een gelukkig nieuwjaar mag wensen. Ikzelf trek deze regel door naar het bloggen der kerstcadeautjes.

Het startsein werd gegeven met de aankondiging van de kerstfeestjes op school en in de chiro.
Op een gezellig tv-avondje met haar doken we samen in mijn gigantische voorraad restjes om kleine strookjes uit te zoeken in de kleuren van de regenboog.

Er werden drie potlodenrollen geboren, niet bijster origineel, want ik maakte ze al vele keren, wel ideaal om binnen het voorgestelde bedrag te blijven.

handleiding: hier

aanvullingen voor de perfectionisten: hierzo

Ik was een ijverige/streverige mama en maakte dit jaar voor het eerst een cadeautje voor de klas: een kussen voor de Winnie-de-Pooh-klas van zoon 1 en een zakdoekdooshoes voor de klas van zoon 2.

 

Beiden zijn recepten uit het boek "Zo geknipt" en bij het kussen had ik een heus eureka-gevoel. Ik had een klein Winnie-The-Pooh paneel liggen, maar had totaal geen idee hoe ik het beste die boorden op een mooie manier rond het paneel kon zetten. Gelukkig leggen Sanne en Riet dat perfect uit in hun boek, niet in de vorm van een kussen, maar veel grootser: in de vorm van een picknickdeken.
Ik ♥ die perfecte hoekjes!

Zo getest!

Afgelopen zomer mocht ik mij van mijn meest kritische kant tonen, ik werd gevraagd om samen met een aantal andere naaisters HET boek (werktitel) te testen. Ondertussen weten jullie allemaal al dat het ding een naam kreeg en een eigen facebookpagina, maar heel de maanden mei, juni en juli werd hier gesproken over, getest uit en geleefd met HET boek.

Ik heb heel de zomer moeten zwijgen en al mijn testmaaksels werden achter slot en grendel verstopt, maar vandaag mag ik eindelijk een stukje van de puzzel onthullen.

Ik mocht als eerste aan de slag met hét biaisvoorwerp uit het boek: een wijnfleszak!  Biaisklunzen moeten niet meteen gillend weglopen: met de stap-voor-stapmethode in de praktische inleiding van het boek wordt biaisgevloek tot een minimum herleid. Riet en Sanne onthullen een aantal van hun geheimen, zodat ook ik deze keer van een perfecte afwerking kan spreken.

Het ideale cadeau voor mijn papa die afgelopen weekend verjaarde. En volgens mij wordt het een echte topper in bloggend Vlaanderen voor de komende kerstperiode.

Ik haal zelden deadlines, maar deze keer was mijn cadeautje reeds maanden op voorhand klaar. Misschien moet ik een carrièreswitch overwegen en full-time tester worden. Droomjob!

En weet je wat mij als tester ongelooflijk veel voldoening geeft? Dat ik heel af en toe iets vond dat niet klopte, het gaf mij het gevoel dat ik echt iets nuttig en zinvol had opgemerkt.
Bij deze wijnfleszak liep er bijvoorbeeld iets mis met het patroon om te zetten van papier naar digitaal. Eén lijntje vergeten en opeens was het handvat niet lang genoeg om comfortabel de flessen te kunnen dragen.

Dus kreeg mijn papa dit weekend een pièce unique: een heel originele wijnverpakking met een iets te kort handvat. En u kan vanaf volgende week de versie maken mét lang handvat en zakjes waar de flessen een heel stuk dieper in wegzakken. Of een variatie hierop, want Sanne en Riet vonden voor dit ontwerp nog heel leuke invullingen.

Maar dat leest u allemaal in hun boek, te bestellen in voorverkoop bij de betere boekhandel en bij de online stoffenwinkel met de beste service.
Of kom gewoon naar ons talentmarktje op 9 oktober in  Leuven: Leuvens Stiksel's got talent, daar kan u het boek kopen en laten signeren (en nog veel meer!)

Kraampakket 376

Sommige maaksels staan van de eerste keer in mijn creatief hart gegriefd en dan wil ik eigenlijk zo snel mogelijk het patroon aankopen en uitprinten. Dat gebeurde ook, toen ik dit jasje in preview op haar strijkplank zag liggen, maar dat patroon komt niet uit een boekje, uit een webshop of van een online tutorial. Het komt gewoon uit haar hoofd en als je haar bezig hoort, dan is het allemaal kinderspel om dat te ontwerpen. Maar haar talent is spijtig genoeg niet mijn talent. Gelukkig heb ik een ander talent: het aftroggeltalent!

Ik keek eens heel lief naar haar met mijn zieligste puppy-ogen, kreeg een aaike over mijn bolleke en de toestemming om haar patroon over te tekenen. Jihaaa, vanaf nu kan ik ook geweldig mooie jasjes aan mijn kraampakketjes op maat toevoegen!


Later bleek dat we dan ook nog eens aan de slag gingen met hetzelfde stofje. Maar dezelfde stofkeuze berust op toeval: toen ik onderstaand kaartje in mijn handen kreeg, kriebelde het om aan de slag te gaan met de olifanten van Kokka, want geef nu toe het stofje en kaartje zijn voor elkaar gemaakt.

Nog een slabje toevoegen en kraampakket 376 is klaar!

(erbarmelijke foto's, sorry)

Helaas, helaas, helaas, komt er nog een grote maar... De combinatie van een grote baby met een vergeetachtige collega die het pakketje steeds opnieuw vergat af te geven, zorgden ervoor dat het ideale jasje aan de krappe kant was. Dus beloofde ik een groter jasje aan papa Esmee, want het zou zonde zijn als het olifantenkind, niet met haar olifantenjas kan pronken.

Dus ging ik op zoek naar het olifantenstofje dat echter onvindbaar was. Stoffen van oude Kokka collecties vinden, is geen sinecure... Dus een volgende rondje aftroggelen begon: een wanhopige oproep op facebook! Met positieve afloop: de eigenares van deze stoere stoffenwinkel dook in haar persoonlijke voorraad en stuurde mij per express het stofje op. Merci Klaske, hopelijk valt mijn tegenprestatie ook snel bij jou in de brievenbus.

En dan begin ik nu aan mijn laatste aftroggelronde: (knippert met haar puppy-ogen)

"Lieve Riet, die kleine Esmee kan bij dit witte tapijt heel blij zijn met een heerlijke warm olifantenjasje. Zie het zitten in deze drukke tijden om toch even je patroontekenkunsten uit de kast te halen en een jasje voor een 9-maander te tekenen? Eeuwige dankbaarheid van deze kant is mijn deel van de ruil"