Kir en haar vrije tijd

Kraampakket 376

2012-02-04T19:47:00.000+01:00

Sommige maaksels staan van de eerste keer in mijn creatief hart gegriefd en dan wil ik eigenlijk zo snel mogelijk het patroon aankopen en uitprinten. Dat gebeurde ook, toen ik dit jasje in preview op haar strijkplank zag liggen, maar dat patroon komt niet uit een boekje, uit een webshop of van een online tutorial. Het komt gewoon uit haar hoofd en als je haar bezig hoort, dan is het allemaal kinderspel om dat te ontwerpen. Maar haar talent is spijtig genoeg niet mijn talent. Gelukkig heb ik een ander talent: het aftroggeltalent!

Ik keek eens heel lief naar haar met mijn zieligste puppy-ogen, kreeg een aaike over mijn bolleke en de toestemming om haar patroon over te tekenen. Jihaaa, vanaf nu kan ik ook geweldig mooie jasjes aan mijn kraampakketjes op maat toevoegen!

Later bleek dat we dan ook nog eens aan de slag gingen met hetzelfde stofje. Maar dezelfde stofkeuze berust op toeval: toen ik onderstaand kaartje in mijn handen kreeg, kriebelde het om aan de slag te gaan met de olifanten van Kokka, want geef nu toe het stofje en kaartje zijn voor elkaar gemaakt.

Nog een slabje toevoegen en kraampakket 376 is klaar!

(erbarmelijke foto's, sorry)

Helaas, helaas, helaas, komt er nog een grote maar... De combinatie van een grote baby met een vergeetachtige collega die het pakketje steeds opnieuw vergat af te geven, zorgden ervoor dat het ideale jasje aan de krappe kant was. Dus beloofde ik een groter jasje aan papa Esmee, want het zou zonde zijn als het olifantenkind, niet met haar olifantenjas kan pronken.

Dus ging ik op zoek naar het olifantenstofje dat echter onvindbaar was. Stoffen van oude Kokka collecties vinden, is geen sinecure... Dus een volgende rondje aftroggelen begon: een wanhopige oproep op facebook! Met positieve afloop: de eigenares van deze stoere stoffenwinkel dook in haar persoonlijke voorraad en stuurde mij per express het stofje op. Merci Klaske, hopelijk valt mijn tegenprestatie ook snel bij jou in de brievenbus.

En dan begin ik nu aan mijn laatste aftroggelronde: (knippert met haar puppy-ogen)

"Lieve Riet, die kleine Esmee kan bij dit witte tapijt heel blij zijn met een heerlijke warm olifantenjasje. Zie het zitten in deze drukke tijden om toch even je patroontekenkunsten uit de kast te halen en een jasje voor een 9-maander te tekenen? Eeuwige dankbaarheid van deze kant is mijn deel van de ruil"

de traagste naaister ever

2011-11-28T20:09:00.005+01:00

Ik viel als een blok voor deze Hoodie en ik was duidelijk niet de eerste of enigste. Als je eens duikt in het fotoarchief van de Heidi & Finn Flickr-pool kan je zien hoe hard het patroon in de smaak valt bij naaiend Vlaanderen.

(deze foto's zijn van de hand van een bb*, misschien herkent u haar muurtje wel?)

Zij maakte hem omkeerbaar, zij als omkeerbaar golfje en ook ik wou een specialeke. Ik wou hem omkeerbaar met boord onderaan, een uitdaging die ik samen met mijn naaijuf aanging.
Ik won raad in bij haar in verband met de maat en ze vertelde dat het patroon aan de kleine kant uitvalt. Ik knipte voor mijn kleuter van 4 het patroon voor een 5-jarige en voegde overal nog 1 cm extra toe. Bij nader inzien had ik dat beter niet overal gedaanWant de boord en kap zijn nu gigantisch. Maar liever een gigantische kap dan een te kleine hoodie.

Hoe je truitjes omkeerbaar moet maken legt Missy N heel duidelijk uit op, ik vloekte enkel op mijn boord onderaan die ik biaisgewijs moest bevestigen. Knoopsgaten in tricot maken dat durfde ik dan weer aan dankzij de duidelijke tutorial van Polkadotjes en Mamasha gaf mij nog een extra tip: maak uw knoopsgaten een beetje kleiner dan uw knoop, want tricot dat rekt. Zalig toch al die tips op het net, held kijkt nog steeds verbaasd toe als ik mijn laptop naast mijn naaimachine installeer.

Ik ben een trage naaister en deed er dan ook maanden over om deze hoodie gemaakt te krijgen. Ik knipte mijn patroon tijdens mijn lunchpauzes, mijn stof bij de stoffen madammen en bij het Leuvens stiksel en het assembleren gebeurde grotendeels in de naailes. Drie maanden na het afprinten van het patroon kan mijn jongste hem dan eindelijk trots aan u tonen.

Mijn jongens zetten hun beste beentje voor bij de fotoshoot, die vooraf ging aan een heuse styling. Ze zetten hun favoriete muziek op en gingen helemaal löss. Hun muzieksmaak mag er wezen: ze zijn fan van Gotye "kutmejah", The White Lies "dat met het ziek meisje", Elbow "pelenboog", Editors "met de twee bergen" en Lenny Kravitz "die meneer met dezelfde naam als de hond van op de boerderij in Ierland". Deze mama speelde DJ (moest hard nadenken bij hun omschrijvingen van het aangevraagde nummer) en hanteerde het fototoestel met een grote glimlach op het gezicht.

De broek die hij aan heeft is ook zelf gemaakt, maar daar vertel ik jullie in een volgende post meer over.

* bb= bekende blogster

Vergroen eens een speelplaats!

2011-11-05T09:48:00.029+01:00

De trouwe lezer weet al langer dat ik lid ben van de ouderkring van de school van mijn zonen. We ijveren niet enkel voor een verkeersveilige schoolomgeving, maar werken ook aan een groenere speelplaats.
Een speelplaats waar ze niet alleen zelf op zoek kunnen gaan naar kriebeldiertjes, voelen aan natuurlijk materiaal en kijken naar de zonnebloemen die er groeien, maar ook een plek waar ze naar hartenlust kunnen ravotten, lopen en springen. Een speelplaats waar ook rustige plekjes zijn voor kleuters die daar behoefte aan hebben.
Geen grote, open betonnen vlakte, maar een spelplek met verstopplaatsen en een loopparcours met hoogteverschillen en een groene toets.

De grote zandbak werd met de hulp van enthousiaste ouders afgebroken en werd vervangen door een heuse speelheuvel die beplant werd met bodembedekkers en een aantal struiken.

In de plaats kwam er een kleinere, mobiele speelbak die afwisselend kan gevuld worden met zand, herfstvruchten of keien. En een heuse takkenwal waarachter de hele derde kleuterklas zich kan verstoppen.

Het resultaat mag er wezen, de kleuters hebben een groenere en leukere speelplaats gekregen, nadat een aantal ouders een dag hard kwamen werken.

Om deze harde werkers te bedanken, kroop ik achter mijn naaimachine. Ik maakte voor elk van hen een zakje gevuld met bloembollen, zodat ze ook thuis met hun kleuters kunnen verder planten.

De zakjes werden gemaakt met haar handleiding.

En de stof symboliseert alles wat we met ons project willen bereiken: die ninja's zouden de kleuterspeelplaats een geweldige verstopplaats vinden. Het lijkt wel of zij wist van mijn vergroening plannen, toen zij de stof ontwierp voor het goede doel.

U kan deze exclusieve stof aankopen in de webshop of volgend weekend langskomen op Petit bazaar. De stof neem je dan na voelen en keuren,mee naar huis zonder portkosten.

De slechste blogster ever

2011-08-18T11:14:00.007+02:00

Het is officieel, ik ben de slechtste blogster ever! (en ook de slechtste swapster, maar dat doet hier niet ter zake.)

Ik mocht het Boleo-patroon testen voor het goede doel en dan stel ik het uit om het resultaat hier te tonen.

Ondertussen zag u waarschijnlijk al de resultaten van twee andere testers en zelf drie enthousiastelingen waren mij al voor. Het patroon loopt dan ook als een trein in de shop.

Dus hop, hop, hop, rep u naar de shop!

Met het bloggen gaat het dan misschien berg af, maar de kwaliteit van de foto's gaat met dank aan haar wel de hoogte in.

Mijn eerste...

2011-06-17T12:45:00.000+02:00

Mijn trouwe fans weten dat ze op deze blog geen kleding zullen terugvinden, want Kir die maakt kraampakketten, knuffels, speldjes en ander klein grut.

Maar toen zag ik dit kleedje op de secret valentine editie verschijnen en ik was meteen verkocht. Het concept "een jurk zonder gewring" en de combinatie van designerstof met effen stof deden mij vergeten dat ik twee zonen heb (waarvoor ik dringend eens een eigen garderobe moet maken). Het was beslist, mijn eerste kledingstuk moest een variatie zijn op dit kontflap kleedje...

Ik mailde de ontwerpster/vriendin, bood aan om het patroon eens te proefdraaien en was in de wolken. Mijn allereerste kledingstuk was een feit en het was zelf één groot plezier om te maken dankzij de duidelijke uitleg die ze voorzag.

Een beschrijving die zo goed uitgewerkt is, dat ik er met plezier geld aan zou geven, en een goed doel dat geld wilt inzamelen: dat waren de ingrediënten van mijn snood plan. Dus trok ik als meestermanipulator met mijn idee naar Riet en kijk, enkele maanden later kan ik u met trots deze shop tonen (designed by Verbeelding).

Voor een kleine bijdrage van 5 euro (die integraal naar Annick For Kenya gaat) krijg je het patroon in pdf-formaat en een werkbeschrijving met foto's (ideaal voor mensen, die net als mij, geen kaas hebben gegeten van ingewikkelde naaitijdschriften). Het patroon gaat van maat 80 tot 98, een echt peuterkleedje dus. Maar niet getreurd, kleutermama's, mijn manipulatie gaat nog verder. Binnenkort vindt u in diezelfde shop ook een kleuterversie.

Dus, aarzel niet! Surf snel naar de Van Katoen webshop en bestel het patroon voor dit ingenieuze peuterkleedje!

Maakte je het kleedje? Zet dan zeker enkele foto's van het resultaat op de Van Katoen Flickr groep!

En natuurlijk kon ik het niet nalaten om het kleedje van bijpassende haaraccesoires te voorzien.

Verkeersveilige blommen

2011-06-08T10:52:00.009+02:00

Net als verleden jaar organiseerde de ouderkring op de school van de jongens een strapweek. Tijdens de strapweek sporen we de leerlingen en ouders aan om zoveel mogelijk naar school te trappen en stappen (strappen). Een aantal ouders begeleiden 's morgens een rij naar school en deze vrijwilligers wou ik graag even in de bloemetjes zetten.

Het werden magnetische blommen, bevestigd aan een kaartje met haar truukje en de verkeersveilige fluostof bij haar afgetroggeld.

Van Katoen

2011-06-07T19:00:00.004+02:00

Gisteren liet ik al iets vallen over het geheime goede-doel-evenement en vandaag kondig ik het hier met grote trots aan:

Handwerk is in. En het internet is de biotoop van de bedrijvige medemens. Dat geloof je misschien niet zo makkelijk uit ~~de mond~~ , ~~de pen~~ , het toetsenbord van een handwerkende blogger. Maar het is echt waar, zelfs de Knack en De Standaard zeggen het. Het gaat verder dan bloggen alleen. Her en der verenigen die virtueel gelijkgestemden zich in ‘real life’ naaiclubs, aangevuld met een heleboel blogloze maar daarom niet minder enthousiaste handwerkers.

En als al die naaiclubs zich verenigen, dan heb je een hele hoop talent bij elkaar. ‘t Zou zonde zijn om daar niets mee te doen, dus noteer alvast in je agenda:

op 14 april 2012

in het Geuzenhuis in Gent

geven wij

Beeld je in: een naaiatelier, ergens rond de eeuwwisseling. Het constante geratel van een hele rij naaimachines. Geconcentreerde dames met gouden handen. Aan de lopende band ‘handgemaaksels’, te mooi voor woorden. En dat 12 uur aan een stuk, van 10u tot 22u. Wat nog mooier is: die handgemaakte spullen worden ter plekke verkocht! Niet om de stoffenvoorraad van de naaiclubs aan te dikken, maar voor een naaigerelateerd goed doel!

Annick droomde ervan om in Kenia een naaiatelier op te richten. En al kan ze het zelf helaas niet meer meemaken, haar droom kwam uit. Wij doen met de opbrengst van Van Katoen graag een duit in het zakje.

Niet enkel stikken en verkopen staan op het programma. Wie zin heeft in een workshop by Mme Zsazsa in eigen persoon, in een hapje en een tapje, in stofshoppen bij Vermiljoen of Koekepeertje, in een uurtje handwerkpret voor zijn/haar koters, vindt ook zijn gading op Van Katoen.

‘t Is nog vroeg, maar hou het in het oog, we lichten gaandeweg tipjes van de sluier!

Van Katoen volgen kan op http://www.vankatoen.org/ of via facebook.

Heb je zelf nog stof, knopen, ritsen of iets dergelijks liggen dat je met liefde aan dit initiatief wil schenken? Mail je blijde boodschap dan naar geef@vankatoen.org. (Opgelet, org, niet be!)

Swap 2

2011-06-06T20:00:00.000+02:00

Ik krijg vaak de vraag hoe ik het fulltime werken, mijn huishouden en mijn hobby's gecombineerd krijg en om eerlijk te zijn, lukt mij dat tegenwoordig niet. Dat toegeven aan mijzelf heeft hier lang geduurd, zo lang zelf dat mijn lichaam uiteindelijk op de rem ging staan en de dokter mij even op verplichte rust parkeerde.

Na de verplichte rust werden hier wat knopen doorgehakt en werd er besloten om 4/5 te gaan werken en dat gaat vanaf deze week in. Hoezeee!

Natuurlijk hoop ik dat er met deze beslissing meer tijd voor mijzelf vrijkomt en voor al die wilde plannen in mijn hoofd. Zoals bijvoorbeeld het grote-swap-project, mijn blog, de Leuvense naaiclubjes, 10in2011, het (voorlopig nog geheime) goede-doel-evenement, enz...

Want de grootste achterstand liep ik op met mijn swap-project. Ik ontving al een hele tijd geleden mijn deel van de buit van An, Linda en Lila, maar gaf daarvoor nog niets in de plaats. Nochtans is de deadline al heel lang verstreken en was ik al aan alle pakketjes begonnen. Maar het afwerken, leek maar niet te lukken.

Tot verleden week dan, toen ik eindelijk mijn tweede swap op de post deed.

Ik werd reeds lange tijd verwend door haar. Mooi op tijd (januari) viel er een prachtig pakket in mijn brievenbus, geniet maar even mee.Een geweldig mooie laptoptas, een warme "vliegeniersmuts" met vrouwelijke touch, een bijpassende broche, originele kaartjes (zelf ééntje met recept) en een klein, schattig tasje om aan mijn sleutelbos te hangen. Geef toe, dat is toch pure verwennerij!

En om zoveel moois te compenseren deed ik ook mijn uiterste best om een mooi pakket voor haar en haar peuter samen te stellen.

Een ritstasje, een magnetisch alfabet en een kleurpotlodenrol

En nu staat de swap met Linda als eerste item op mijn to-do-lijstje, want ook zij wacht al zeer lang op haar deel van de swap.
En tussendoor een beetje bloggen om mijn achterstand hier in te halen.

Winnaar Give-Away

2011-04-20T18:00:00.001+02:00

Er zijn er die een blogverlof mooi op voorhand aankondigen, maar er zijn er ook die opeens meer dan twee maanden niets meer van zich laten horen. Ondergetekende behoort tot de laatste categorie en dat terwijl haar laatste bericht een give-away was.
Tssssss, slecht bezig!
Nochtans was de winnaar al op 28 februari bekend, maar ik kreeg het maar niet gepost op dit plekje. Gelukkig komt daar vandaag verandering in.

Proficiat Boomie! Bezorg je je adres via mail, dan komt een groene hond binnenkort jouw richting uit.

En hoe loopt het met haar swapproject, hoor ik u ook vragen? Om eerlijk te zijn al even erbarmelijk als met deze blog. Ik ontving al prachtige zaken, maar loop schaamteloos achter met mijn tegenprestaties. Gelukkig ga ik dit weekend op naaiweekend en hoop ik mijn achterstand in te halen.
...wordt vervolgd...

1 jaar bloggen!

2011-02-16T22:00:00.005+01:00

Officieel staat deze blog al meer dan één jaar te blinken op het internet, maar vandaag een jaar geleden zette ik mijn twijfels aan de kant en begon ik echt enthousiast te bloggen (met drie berichten op één dag mag er toch van enthousiasme worden gesproken.)

Dat bloggen bezorgde mij een fantastisch jaar. Een jaar waarin er veel gemaakt en gekregen werd. Maar ook het jaar dat ik mij aansloot bij een clubje, dat in datzelfde jaar spectaculaire vormen aannam. Ik ontmoette afgelopen jaar fantastische mensen in mijn eigen stad, maar ook ver daar buiten.

Geef nu toe, dat moet gevierd worden!

In het prille begin maakte ik er een punt van om elke volger persoonlijk te bedanken in een logje, maar dit was niet vol te houden. Dus wil ik vandaag al mijn volgers van het afgelopen jaar de kans geven om een warm cadeautje te winnen: een kersepitknuffeltje.

Ik bestelde enthousiast 10 kilo kersepitten op het net en nu moet ik natuurlijk heel de hoop verwerkt krijgen. Ik verzag reeds al mijn collega's, mijn nichtjes, een koppige maar schattige kleuter :-), mijn Secret Valentine,... van een knuffel, maar nog steeds blijft de berg kersepitten in mijn naaikot zeer hoog.

Dus geef ik warmte in een schattig en zeer zachte vorm weg. Zomaar gratis en voor niets aan één van u die in het afgelopen jaar op dat volgerknopje in de linkerbalk heeft geduwd.

Roep voor 28/2 in de commentaren een dier en kleur en wie weet komt het hoopje warmte wel uw richting uit? (het hoopje warmte wordt naar uw persoonlijke voorkeuren gemaakt, de foto's dienen enkel ter illustratie)

Secret Valentine

2011-02-16T18:00:00.001+01:00

Ik loop achter met alles tegenwoordig. Bloggen, swappen, give away-en, 10 in 2011,... alles loopt hier een vertraging van jewelste op.

Maar als het "hippe naaiclubje uit de studentenstad" (dixit Martine Tanghe) een Secret Valentine organiseert, dan wordt het drukke leven even op pauze gezet en maak ik tijd om met mijn originele cadeautjes te 'stoefen'.

Ik kreeg niet één, twee, maar 3 cadeautjes van mijn Secret Valentine, Annelies.

Een tasje, een gehaakte jas voor een bokaal waarin ik al mijn rommel kan opbergen en een prachtig mutske.

Merci Annelies, dankzij jou liep ik gisteren toch nog te stralen in Brussel met een vrolijke muts op mijn hoofd en een handtas over mijn schouder, tijdens mijn helse wandeltocht van anderhalf uur door de stakende MIVB. (het ander positieve aan deze wandeling was dat ik ondertussen weet waar er een veritas, Bernina-, Singer- en antieke fourniturenwinkel is in Brussel)

Natuurlijk maakte ik ook iets voor mijn eigen slachtoffer, Annelies zonder blog. (duidelijk een veel voorkomende naam onder de leden van het stiksel, we hebben er zo drie rondlopen).

Maar ik werkte zoals steeds iets te nipt naar de deadline toe en naaide het keergat van mijn knuffel pas toe op de bustocht naar huis, een uur voordat ik op het stiksel verwacht werd.

Ik had nog net tijd om een toepasselijke thee (Love tea uit de bioplanet) en een heerlijk chocolaatje toe te voegen en in te pakken. Een deftige foto nemen, was er jammer genoeg niet meer mogelijk.

Gelukkig was Annelies zo lief om een foto op haar facebookaccount te posten en pik ik die even om hier te tonen.

Swap 1

2011-01-21T13:00:00.002+01:00

Op mijn zielige oproep of iemand zsamasken voor mijn jongens wou maken, reageerde ook Naadjes en draadjes. De mutsen had ik al uitbesteed aan Ester, maar gelukkig reageerde ze positief toen ik vroeg om bijpassende sjaals te maken.

Twee sjaals in een heerlijke steek: rijstpap-/rijstkorrel-/gerstekorrelsteek of iets in die aard. En ze voegde nog bijpassende knoopjes aan het pakket toe, schoon hé.

En mijn jongens waren enthousiast met de sjaals en nog enthousiaster over de stickers die ze in de postdoos vonden!

Merci Naadjes en draadjes, morgen gaat mijn deel van de swap op de post. Hopelijk zijn je dochters even blij als mijn zonen (en hun mama).

Gekregen in 2010

2011-01-06T08:00:00.001+01:00

T-shirts voor de zonen en het metekindje, boekenlegger, magneten olifant, DIY-kit, sloefjes, zeepjes, stoffen van Vermiljoen, stoffenrestjes van Vixi, Lila, Miss Patee, Tinne, enz...

Maar ook het ondertussen wereldberoemd piramidetasje van Eloleo, dat in de januari-edities van het stiksel door zeer veel leden zal nagemaakt worden of reeds nagemaakt werd.

En dan zoom ik nog even in op de prachtige zsamasken die mijn zonen kregen van Ester. Ik deed een zielige oproep op facebook en kreeg binnen de tien minuten al mail dat zij ze wel wou maken.

En sindsdien kan ik niet meer incognito bij Pauli stoffenkopen samen met mijn jongens, want werd er al gespot (door de man?) van Madame Zsazsa. :-)

Aan iedereen een dikke merci!!!

Gemaakt in 2010

2011-01-05T12:07:00.014+01:00

Ook de kerstcadeautjes die ik last minute maakte, zitten ertussen. Even inzoomen:

Een schort voor de schone mama die gek is van Westies.

Knikkerzakjes voor de zonen voor het kerstfeestje op school.

De opdracht was om een jongenscadeautje rond de 3,00 € te voorzien en dit zou dan verloot worden. Het 3-jarig geval snapte er niets van en kwam dan ook terug thuis met zijn eigen cadeautje. En blij dat hij was met het knikkerzakje dat zijn mama voor hem had gemaakt.

Kersenpitknuffels gemaakt na het volgen van een workshop in de banier.

Ik ga graag naar deze workshops, niet alleen omdat ik zo steeds een nieuw deel van hun gamma leer kennen, maar ook omdat het echte ME-time is. Geen gejengel van mijn venten aan mijn hoofd, geen schuldgevoel omdat ik eigenlijk de was nog moet ophangen terwijl ik zit te prutsen aan mijn naaimachine, geen afleiding van computer of tv.
De ontdekking van het aanbod in de banier waren: kersepitten, zelfklevend vilt, mooie (dure) tilda stoffen, heerlijk zachte (eveneens dure) nicky Velours.

Voor het metekindje: slabben, slabben en nog eens slabben...want een 1-jarige die probeert zelf te eten kan toch niet genoeg slabben hebben? Deze zijn gemaakt met één kantje geplastificeerd katoen, maar ik maakte ook een slab met mouwen van meisjesmama, maar vergat foto's te nemen. Hij werd nochtans direct aangedaan toen we de volgende dag aan tafel gingen voor een heerlijk 4-gangen menu.

En dan tot slot een oproep: voor het 10 in 2011-project neem ik mij voor om 11 keer te swappen in 2011, maar daar heb ik uw hulp voor nodig.
Wil je graag iets swappen met mij, laat dat dan via de reacties zeker weten en kijk al eens goed in die grote collage-foto, wat je eventueel bevalt.

edit: swappartners gevonden!
Ik heb al een aantal officiële afspraken met
- Naadjes en draadjes (januari)
- Vanalles en nog wat (januari)
- Lila (februari?)
- Linda (maart)
- Mamasha (april)
- Verbeelding (mei)
- Levenmetliv (en Zanne) (juli)
- Flexje (augustus)
- Pernel (september)
- Boomie (oktober)
- Mama Saartje (november)
- Bag of Joe (?)

10 projecten in 2011

2011-01-03T12:45:00.000+01:00

Terwijl de eerste resultaten reeds verschijnen op de website, moet ik nog mijn lijstje posten. Euhm, van uitstelgedrag gesproken! Het gaat dus echt een wonder zijn als mijn 10 projecten daadwerkelijk in 2011 worden gemaakt.
2011 wordt hopelijk het jaar waarin ik mij eindelijk aan kleding durf te wagen!

Broeken voor de zonen, want dat is nu het enige kledingstuk dat ik niet kan doorgeven van de oudste aan de jongste. Dus broeken met kniebescherming!
Voor mijzelf een handtas: misschien de Tantanne, de Amsterdam, de Buttercup of een andere uit haar lijstje
Een give-Away organiseren voor mijn trouwe volgers
Tegen de zomer twee fietstassen voor de zonen
11 swaps in 2011. (je mag mij steeds contacteren als je wilt swappen)
Zoals zovelen onder jullie wil ook ik graag een rok voor mijzelf maken
Een handig opbergsysteem voor mijn patronen uitdenken
Dit vestje voor mijn zoon en metekindje maken
Carnavaloutfit voor de klaspoppen van de zonen
11 T-shirts pimpen voor de zonen

Merci, Peachy, voor het iniatief!

Kwaak kwaak

2010-12-02T22:05:00.002+01:00

Een nieuw geboortekaartje kwam mijn kant uit...

... en dus kon ik aan de slag met naald en draad voor een nieuw kraampakket.

1. Eendje uit de lijst van Tante Draad :-)

2. Slabje vrij geborduurd, ooit hier gelezen en nu voor de eerste keer toegepast. Leuk!

3. Mary Jane sloefjes (kooppatroon)

4. T-shirt met een eend geappliqueerd.

Een leuke maar drukke week!

2010-11-27T21:08:00.004+01:00

maandag:
op bezoek bij deze madam: patroon teruggebracht, boventransportvoetje uitgetest, sjaal gemaakt voor kleine dondersteen, onverwachte stoffenruil = Supergezellige avond. Voor herhaling vatbaar!

dinsdag:
kleine dondersteen verliest nieuwe sjaal.
heerlijk gegeten in Leuvens tapasbar met grappige, lieve, ondernemende en vrolijke Stikseldames.

woensdag:
uitgeput in de zetel crashen met Held.

donderdag:
de dag dat held de kinderen vergat en de ring rond Brussel potdicht zat zodat we een vergadering in Gent misten. Balen!

vrijdag:
op kraambezoek bij baby Zanne met een bende van het Leuvens Stiksel. Kir hartje kraambezoek en baby's.

4 avonden op stap met of naar mensen van het Leuvens Stiksel. Ik vraag mij af wat ik deed met mijn vrije tijd voordat zij het leukste clubje van het land oprichtte.

Schoenmaker blijf bij ...

2010-11-13T19:07:00.013+01:00

Na een mislukt project, maakte ik een kraampakket. Iets wat ik graag doe en wat meestal ook goed lukt.Ik vertrok zoals steeds van het geboortekaartje, dat vrolijk en eenvoudig is.
De letters werden over getekend en geappliqueerd op een slab.

Bijpassende sloefjes werden gemaakt (patroon en beschrijving vanuit dit prachtige boek)

En dan nog een leuke knuffel die ik in dé lijst vond. (patroon hier te vinden)

Katoen ligt mij duidelijk beter dan tricot!

Scoobie Doobie

2010-11-03T16:27:00.009+01:00

Ik wil al heel lang iets voor mijn zonen maken, maar steeds komen er andere projecten tussen.
Er zijn zelfs wilde plannen om hen te voorzien van een hele broekgarderobe, patroon is reeds overgetekend, stoffen zijn aangekocht en uitgewassen, maar steeds stel ik het uit.

Ik ging op zoek naar een iets minder ambitieus project en met de winter voor de deur leek een scoobie (zo een ding met muts en sjaal in één) makkelijk te realiseren... dacht ik...
Ik moest zelf niet te surfen naar een patroon, want ik kreeg een mail met drie soorten scoobies in mijn inbox van een lieverdje.

Ik ging aan de slag met deze handleiding, ging op zoek naar stoffen bij Chien Vert in Brussel (en verdwaalde omdat er één of andere Europese top was). Mijn stofkeuze viel op een bruine fleece (warm!) en oranje tricot (rekt mee als er wat hard wordt geduwd en getrokken op de speelplaats).
Jaja, u leest het goed, ik ging mijn tricotangst te lijf gaan, want zo een makkelijk project leende zich hier perfect voor. Oooh boy, dat was even totaal fout ingeschat!!

Ik was voorbereid op veel gevloek bij het naaien, maar absoluut niet bij het overtekenen en knippen van het patroon. Ik heb geen idee of dat bij iedereen zo is, maar mijn tricot krulde helemaal op tot een klein lang worstje. Ik heb een heus gevecht geleverd om de 3 patroondelen over te tekenen, uit te knippen en nadien vast te spelden. Het project dat ik in een uurtje dacht te klaren, duurde anderhalf uur om enkel maar mijn stoffen naaiklaar te hebben.

Het patroon schrijft voor om eerst een muts in tricot te maken, daarna in fleece en dan deze aan elkaar vast te naaien. Het stuk waar ik het meest voor vreesde was deze eerste stap: tricot versus tricot. De gebruiksaanwijzigingen van mijn naaimachine werden bovengehaald om mijn stretchsteek op mijn machine te zoeken, de stretchnaald werd vast gevezen. En de binnenmuts werd een feit, tricot versus Kir 1-1.
Ook de fleece buitenmuts was a piece of cake. Het tweede vloekmoment kwam er toen ik de twee mutsen aan elkaar moest bevestigen. De tricot trekte en bubbelde langs alle kanten en hoewel mijn twee mutsen even groot waren, had ik op het einde zeker 20 cm tricot over. Arrrgh!!

Nog vlug de sjaal aan de muts bevestigen (met weeral 20 cm tricot overschot) en klaar was de scoobie. Maar het ding trekt op niets, muts te groot voor het zoontje, de sjaal te kort voor mijzelf en het ding heeft de neiging om in een spiraal te gaan hangen.

Iemand raad?

Kraampakket voor een tweeling

2010-10-26T18:15:00.006+02:00

Iedere keer dat er een geboortekaartje in onze brievenbus valt, maakt mijn hart een sprongetje. Dan draait mijn verstand op volle toeren en bedenk ik wat er allemaal voor het kraampakket kan gemaakt worden.

Ik zoek in mijn stoffenstapel naar bijpassend stofjes, bestel er eventueel bij haar of (in het geval van het groen en geel stofje) krijg een stuk van haar.

En dan glunder ik van kop tot teen als we de cadeautjes overhandigen op de babyborrel.

Knisperboekje voor een oma

2010-10-15T20:10:00.017+02:00

Voor collega C. haar mama maakte ik een knisperboekje. Het idee kwam heel spontaan nadat we tijdens een middagpauze een lang gesprek hadden over haar demente moeder, die in een rusthuis verblijft. Ze is altijd aan haar voeringen van haar rok aan het frutselen en soms trekt ze deze zo hoog op, dat het tot gênante situaties lijdt.
Ik maakte al eens een knisperboekje voor mijn nichtje en ging er vanuit dat een versie voor een oma geen probleem kon geven.

Ik zocht eerst leuke, zachte, speciale, volwassen stofjes uit mijn voorraad.

van boven naar onder:

rode ribfluwel (overschot van deze tas)
groen/wit gestreepte katoen van Ikea, verzacht met Vlieseline H640
witte wafelstof
rood chinees stofje
groene fleece
beige katoen, voorzien van knisperplastiek
rode babyfluweel.

Ik vond het belangrijk dat de oma de stofjes echt door vingers kon laten glijden, dus knipte ik rechthoeken, plooide deze dubbel, stikte rondomrond en had 7 verschillende pagina's
Ik knipte alle stofjes even groot, maar merkte algauw dat de verschillende texturen anders reageerden onder het naaimachine en heb menigmaal losgetornd en pagina's kleiner of groter gemaakt.

Ik naaide de pagina's per twee aan elkaar met de machine, alle pagina's machinaal aan elkaar bevestigen lukt mij jammer genoeg niet (ze geraakte niet onder mijn stikvoetje).
Dus werd alles verder met de hand genaaid en gelukkig ook met mijn vriend de vingerhoed.
Een klein flapje over de rug van het boekje verbergt de lelijke naden, een knoop op de voorkant voor extra friemelgenot en het boekje was klaar.

En nu duimen dat de oma haar rokken met rust laat en volop aan het boekje zit te frutselen.

En voor de nieuwsgierigen: mijn vermiljoenbon werd zeer snel geïnd, alhoewel het moeilijk kiezen was tussen al dat moois. Mijn stoffenkast werd aangevuld met deze prachtige stofjes.

Opgeruimd staat netjes

2010-09-22T18:00:00.001+02:00

Ik besef dat ik al lang niet heb geblogd, maar dat het al meer dan een maand geleden is, is ronduit schandalig.

Er werd geproduceerd aan de lopende band, maar ik vond het niet de moeite om mijn maaksels hier te tonen. Het was schoon gerief, maar er zat niets vernieuwend bij. Kleurpotlodenrollen in alle kleuren van de regenboog, speldjes met hopen, haarbanden van restjes stof, enz...

Het project dat ik u wel graag toon, heeft helemaal niets met stof, spelden of een naaimachine te maken. Er kwamen hamers, nagels en vijsmachines bij kijken.
Ik was al maanden jaloers op de gaarrekken van deze mevrouw en deze juffrouw. En nu ik eindelijk een deftige werkplek heb, besloot ik die jaloersheid aan te pakken en zelf iets te knutselen.
Dus werd dit:

omgetoverd tot dit:

Ik zou heel graag foto's getrokken hebben van "mijne bak" op mijn bureautje, maar held besloot dat het tijd was voor de volgende fase in de verbouwingen: "de verffase". Mijn naaiplek werd zonder boe of baah buiten gebonjourd en staat braaf in de veranda tussen de zetels, de tafels en het kinderspeelgoed te wachten tot de living een nieuw kleurtje heeft (is wit een kleur?).

Tot slot: vanavond begin ik aan de proefversie van dit project: ik ga eerst een heel eenvoudig boekje maken met felle stoffen met verschillende structuren en eens zien hoe de oma in kwestie reageert. Ik ben even benieuwd als u hoe dit project gaat evolueren.
Voor de nieuwsgierigen onder u: de bon is al volledig opgesoupeerd en ik ben in blije verwachting van een hoop prachtige stoffen! Merci Vermiljoen!

Kir op de versiertoer

2010-08-20T19:07:00.002+02:00

Ik had nood aan een eenvoudig project, maar rondjes knippen op mijn eentje vond ik een beetje zielig. Dus vroeg ik aan een viltverslaafde of zij aangenaam gezelschap wou spelen en ze bood direct ook nog een aangename en gezellige woonkamer aan.

U kan haar vrolijke, zomerse slinger hier bewonderen en mijn slinger werd vanavond ook op beeld vastgelegd.

Lang leve Purl Bee en Kathleen, dankzij hen slaagde ik er eindelijk in om na een avondje creatief zijn met een (bijna)afgewerkt project thuis te komen.

Nog meer accessoires voor in het haar

2010-08-19T20:16:00.002+02:00

Ik maakte 2 haarbanden voor een 3- en een 5-jarig meisje. Maar toen ik aan de elastiek kwam, wist ik niet hoe lang ik die moest knippen.
Gelukkig huppelen hier in huis een schattige 3-jarige en een lieve 5-jarige rond, ze zijn wel van het verkeerde geslacht, maar dat kon hen niet veel schelen.

En nu duimen dat meisjeshoofden dezelfde omtrek hebben!

(ik zag deze haarbanden bij haar en maakte ze volgens deze tutorial)

Glunder glunder glunder

2010-08-18T13:00:00.001+02:00

Weet u nog dat ik ooit blogde over mijn werkplek?
Toen had ik nog een plaats aan de grote eettafel, maar in mei begonnen we aan de renovatie van onze living en vanaf dan was ik een beetje op de dool. Sindsdien vond je mij meestal aan onze picknicktafel op ons terras met al mijn naaigerief, vaak tot 's nachts de muggen mij naar binnen jaagden.
Of bij slecht weer aan de keukentafel. De keukentafel is zo'n toogmodel, ik geraakte niet met mijn voeten aan de grond om het gaspedaal te bedienen, dus er werd hier vaak al staand gestikt of met het gaspedaal op een verhoog.

Maar aan al het heen en weer verhuis kwam verleden week een einde: ik trakteerde mijzelf voor mijn verjaardag op een eigen naaiplekje.

Lang leve Ikea (en ik)! Allemaal nog heel voorlopig, want heel de inrichting van de living moeten we herbekijken, maar ik ben er zo blij mee! Mijn eigen naaiplek!
(en het leuke is dat het allemaal multifunctioneel is, bij een feestje in de tuin, kunnen we gewoon het tafelblad gebruiken voor de drankjes op uit te stallen, het kastje en de schuiven kunnen ook apart gebruikt worden in het toekomstig plan, enz....)

Swap met Vicarno's mama

2010-08-07T20:00:00.000+02:00

Ik slaagde er in om het swapcadeautje voor Vicarno's mama in haar brievenbus te krijgen, net voor ze op verlof vertok. Ze stuurde alvast een superlief bedankingsmailtje en misschien zie je op haar blog na haar vakantie foto's van kleine Vic in dit T-shirt.

Aangezien ik stilaan specialist word in het maken van schrifthoezen, maakte ik voor de mama zelf ook nog een Moleskine cover.

Ik ben er zeker van dat in dit schriftje de mooiste brei- en haakpatronen gaan neergepend worden.

Ik hartje Leuvens Stiksel

2010-08-06T22:08:00.003+02:00

Afgelopen dinsdag was het weer zover: het Leuvens Stiksel kwam samen. Een dag die in mijn agenda steeds in het rood is omcirkelt, want dat zou ik voor geen geld van de wereld willen missen.

Ik maakte weer belachelijk weinig, enkel een paspelband aan een Meninatasje zetten op 3,5 uur kan je niet echt hard labeur noemen.
Ik slaagde er wel in om twee naalden te breken op die 3,5 uur en ik begon aan een haarband, om dan te beseffen dat ik mijn Vlieseline vergeten was. Mijn autokoffer is steeds goed gevuld als ik naar het Stiksel ga, maar toch speel ik het klaar om steeds dingen te vergeten.

En toch was het weer een geweldige avond:

De stoffen, die op de uitstap werden gekocht, werden geknipt en verdeeld met haar en haar.

Zag dat er een nieuwe trend ontstond: breng eens een mama mee naar het Stiksel. Leuk om te zien dat iedereen zich onmiddellijk thuis voelt.
Kreeg een magneten olifant van Kathleen van Verbeelding. Een vroegtijdig verjaardagscadeautje!

Deed verschillende testen met magneten en hoop dat ik de juiste heb besteld.
Kreeg hopen stoffenrestjes van Miss Patee, Vixi en Lila voor mijn speldjesverslaving.

Zag een schattige walvis geboren worden.
Mijn oudste zoon kreeg twee t-shirts designed by Kathleen van Verbeelding.

Zag dat een toffe nieuwelinge er wel in slagen om iets af te werken. Zo een schattig zonnehoedje!
Vind dat de volgende uitstap naar deze winkel moet zijn. Geen idee of ze ook zo een geweldige keuze aan stoffen hebben als Le Chien Vert, voor de naam zouden we enkel al moeten gaan!

Show and Tell

2010-08-06T18:00:00.005+02:00

Mijn twee kapoentjes werden uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van een vijfjarig meisje P. Aangezien de mama van P ondertussen een goede vriendin is, durfde ik het aan om zelfgemaakte cadeaus te geven.

Cadeautje 1: 3 wijze uiltjes op een T-shirt
De vleugels van het uiltje links verschoven jammer genoeg tijdens het strijken, maar ik had geen tijd (en T-shirt) meer om opnieuw te beginnen. Dus voegde we nog een klein gekocht cadeautje toe om het "mislukte" t-shirt goed te maken.

Cadeautje 2: de Zsazsarol
Heel leuk om te maken, dus sneed ik onmiddellijk nog stofjes voor twee andere kleurpotlodenrollen.

Ik loop een beetje achter met bloggen en moet dringend eens schrijven over Het stiksel: wat ik allemaal kreeg (veeeeeel!), wat ik maakte (weinig!). To be continued...

Ik ging op stap met het Leuvens stiksel en...

2010-07-30T23:20:00.001+02:00

... kocht in totaal 14,75 meter aan prachtige stoffen,
... vloekte op de site van de MIVB,
... at heerlijk in de Walvis,
... kocht 7 rolletjes garen assorti met de stofjes,
... genoot van het gezelschap,
... maakte de meest volledige routebeschrijving ever, die ik hopelijk in de toekomst nog kan gebruiken,
... kocht 8 ritsen, waarvan 2 blinde,
... leerde Brussel weer een beetje beter kennen,
... zag de perfecte handtas: leuke kleuren en mooie vorm,
... vraag mij af of ik al die stofjes best een nacht laat weken in koud water,
... hou van de actie 1m kopen, 1m gratis, zeker als ik kandidaten vind om samen te kopen
... kocht als enigste iets op de markt in Schaarbeek namelijk 10 speldjes voor 1 euro,
... deed een spurtje in het station van Leuven en haalde op de valreep mijn aansluiting,
... hoop in december nog eens op stap te gaan,

Uitdaging

2010-07-27T20:00:00.001+02:00

Collega S. daagde mij uit om van dit prachtig geboortekaartje een kraampakket op maat te maken.

Geen gemakkelijke opdracht moet ik zeggen, want bij vorige kraamcadeautjes had ik het geluk dat er een speels figuurtje op het geboortekaartje stond. Gelukkig slaagde ik volgens S. met glans in de opdracht.

Eigenlijk moet ik vanaf nu ex-collega S. zeggen, want ze besloot andere uitdagingen op te zoeken. Dus ging ik aan de slag en maakte een passende afscheidscadeautje. Ik ontvreemde haar agenda terwijl zij even niet op haar bureau was, mat vlug vlug de afmetingen en ging 's avonds aan de slag om een passende hoes te maken.

Hopelijk denkt ze bij het zien van haar agenda nog eens aan mij en pakt ze snel haar gsm op nog eens af te spreken en bij te praten.

Plagiaat!

2010-07-26T21:50:00.003+02:00

Voor een swap cadeautje haalde ik mijn flockgerief uit (hierover later meer) en nu alles toch uitgestald stond, maakte ik ook voor de zoon iets.
Ik ging op zoek naar een leuke prent, want tekenen dat is niet mijn talent. Gelukkig wel van haar.
En kijk nu eens met welk prachtig T-shirt mijn jongste (bijnaam: Lolifant) morgen mag rondlopen:

Hopelijk wordt ik nu niet aangeklaagd voor plagiaat! Ze stelde deze tekening open voor de blokkende medemens of voor een kleurende kleuter, ik paste het een beetje ruimer toe.

Me happy!

2010-07-19T22:17:00.001+02:00

Ik zag deze en werd verliefd. Ik heb groot ontzag voor breisels en haaksels, ik bak daar namelijk niets van. Gelukkig Vicarno's mama wel, want ze stelde een swapje voor. Vandaag vond ik deze in de brievenbus.

En ik heb ze sindsdien niet meer uitgedaan!

Hopelijk is zij volgende week even blij met mijn deel van de ruil.

Schriftjes en schrijfsels

2010-07-16T12:24:00.004+02:00

Mijn zus vroeg om voor haar beste vriendin iets te maken. De vriendin is een zelfstandige vroedvrouw in Ierland en geeft pre-, postnatale- en yogalessen. Dus dacht mijn zus dat een gepimpt schriftje voor haar aanwezigheden of boekhouding in te noteren wel leuk zou zijn.

Deze tutorial werd gebruikt en goedgekeurd. De roze elastiek kleurde ik met hulp van textielverf, een trukje dat ik ooit bij Madame Zsazsa las.
De naam van haar bedrijfje werd er op gestempeld en ik toverde ook nog vlug een kleinere versie voor persoonlijk gebruik van onder mijn naaimachine.

De stoffen haalde ik bij Tafelzeil:gecoat tafellinnen, makkelijk afwasbaar met een sponsje. De schriftjes zijn standaard schriftjes (ik denk van Clairefontaine), als ze alle bladzijden heeft vol geschreven, kan ze de cover gewoon over een nieuw schrift schuiven. Handig!

Ik heb wel een voorliefde voor het maken van schriftjes: in de winter maakte ik er ook al een aantal:

voor vriendin L en haar dochters C en B

En elk schriftje had een bijpassende boekenlegger:

1. hoekboekenlegger 2. muisboekenlegger 3. uilboekenlegger

Vriendin L was in de wolken en bestelde er twee voor een verjaardag.

En voor de swap met Moosmade, maakte ik er ook nog eentje.

Valt het op dat ik in de winter nog niet zo een grote stofvoorraad had?

Tiener Messenger bag

2010-07-15T07:00:00.001+02:00

Ik ben mijn to-do-lijstje in de linkerbalk aan het updaten en merk dat ik nog niet geblogd had over een tas die ik maakte voor B.
B. is de dochter van een vriendin en ze deed dit jaar haar plechtige communie. Dus kroop ik achter mijn naaimachine en maakte een tas voor deze lieve tiener.

Ik zocht in dé lijst een leuke tas en besloot aan de slag te gaan met dit patroon.
Ik had net mijn chimaytas gemaakt en begon vol goede moed. Dat klusje ging ik snel klaren!
Maar ik geraakte halverwege de tas het spoor bijster: ik wist niet meer wat binnen- of buitenkant was in de tutorial, ik knipte mijn hoeken (voor diepte te creëren) fout af en ben dan maar beginnen te freewheelen.
U leest het goed, Kir ging volledig freestyle.

Ik lees vaak op jullie blogs dat jullie patronen aanpassen alsof het niets is en nu kan ik dat dus ook zeggen. Dat het allemaal per ongeluk gebeurde of om fouten te verdoezelen, vergeten we vlug even.

Hoe het ooit begon ...

2010-07-14T20:21:00.000+02:00

Ik kreeg een stokje van mijn slaafje, zij wou graag weten waar ik de naaimicrobe haalde, maar eigenlijk is dat helemaal geen boeiend verhaal. Ik heb geen Bom van tig jaar die mij inspireerde, ik was geen brave puber en ik verkocht ook nog geen spulletjes in een hip winkeltje in Leuven.

Maar het begon net als bij haar door de wondere wereld van het internet. 9 jaar geleden surfte ik tijdens de middagpauzes met een (ondertussen ex-)collega regelmatig op Amerikaanse sites (blogs bestonden toen nog niet) waar patchworksters hun dekentjes en patronen deelde met de rest van de wereld.
Allemaal zeer mooi, maar niet aan mij besteed, want toen had ik nog een helse schrik van een naaimachine. (ik had ook nog geen rijbewijs, want was er van overtuigd dat ik die handelingen met voeten en handen nooit onder de knie zou krijgen)
Dus dokterde ik samen met de collega een systeem uit dat we met de hand konden patchworken. Het was iets met karton, pritt en net als met de speldjes vond je mij elke middagpauze met mijn naaiwerk in mijn hand. Zeer veel middagpauzes later was mijn eerste deken een feit.

(met dank aan de mama die de voor- en achterkant aan elkaar stikte)

Dat dit deken eigenlijk gemaakt werd om cadeau te geven, las u reeds hier, maar daar is het dus nooit geraakt. Het ligt al al die jaren in onze living te pronken.

Vervolgens maakte ik er nog één met allemaal restjes van kledingstukken en staaltjes van een stockverkoop ergens in Haasrode.

En toen bekoelde de liefde voor stof even, maar gelukkig laaide hij weer helemaal op in november, weeral na het lezen van verschillende, fantastische, inspirerende blogs.
Tussendoor hield ik mij wel zoet met borduren, maar dat is dan weer een ander verhaal.

En net als Lila droom ik ervan om echt te verkopen, misschien moeten we met zen allen een Leuvens stiksel webwinkeltje beginnen? Ik heb alvast een hele voorraad aan speldjes die ik in de verkoop kan gooien!

Ik geef dit stokje graag door aan Ilse (die stiekem aan een blog aan het werken is, betrapt!), aan Moosmade (omdat het daar al veel te lang stil is) en aan Tante Hilde (onze poppenheldin!)

1. Schrijf een blogje over de start en loopbaan van jouw passie. Je kunt het hebben over: je eerste creatie - jouw (stik)machine(s) - enkele mijlpalen - jouw 'meesters' - je topstuk - je werkplekje - weetjes - tips - ...

2. Knip en plak dit stukje tekst met de afbeelding in jouw blogje.

3. Geef het stokje door aan drie of meer gepassioneerde mensen (laat een berichtje achter op hun blog).

4. Laat je bij het eerste berichtje over hoe het begon (http://naaiclub.blogspot.com/2010/07/hoe-het-begon.html) een wederwoordje achter met een link naar jouw verhaal.

Verslaafd aan ... speldjes

2010-07-12T20:37:00.004+02:00

Dinsdag op het stiksel maakte ik één zielig geval. Eén speldje op vier uur tijd: schandalig!

(foto genomen door Eloleo)

De bedoeling was om mijn zakje met stofoverschotjes leeg te maken, maar aan het tempo dat ik dinsdag één speldje maakte, zou dat nooit lukken.
Maar toen bedacht ik mij: waarom geen speldjes maken op de bus, tijdens mijn middagpauze of gewoon onder uitgezakt voor de televisie.

En kijk zes dagen later heb ik opeens al 15 speldjes, Jihaah!
Ik werd verliefd op de speldjes, toen ik ze bij haar als troostprijs zag verschijnen, de how-to vind je dan weer hier.

Maar nu kan ik dus niet meer stoppen, ik knipte mijn halve restjeszak al volgens het patroontje, zodat ik nooit op de bus zonder stofjes zou zitten.

En het strafst van al: ik heb twee zonen!

Kir viel in de prijzen

2010-07-07T20:27:00.001+02:00

Net als zij en zij!

Dit prachtexemplaar geef ik aan mijn metekindje voor haar eerste verjaardag. Madam Hert gaat internationaal, want het vliegt door naar Ierland. (foto's met model volgen hopelijk snel, hangt van B-post af)

Madam Hert, begin je snel aan een jongenscollectie? Want ook al werden we hier gisteren reeds verwend met een origineel t-shirt, er is nog heel veel plaats in hun kleerkast! Dus smijt die winkel maar snel vol met veel originaliteit.
Lang leve Madam Hert!

Ik ging naar het Leuvens stiksel en ... (bis)

2010-07-07T15:39:00.005+02:00

... ontmoette een bende toffe vrouwen
... kwam thuis met een T-shirt voor mijn jongste door haar ontworpen en gemaakt

... zag heel veel gemaakt worden rondom mij: tassen, rokjes, slaapzakken, een cozy car ding, kleedjes, ..
... maakte zelf één (één!) zielig speldje (en moest daar nog hulp bij vragen ook) en deed niets eens moeite om van dat ene zielig geval een foto te nemen
... ontmoette een toffe dorpsgenote en kreeg direct van haar dit boek in leen

.
... leerde dat mijn rolmesje gewoon bot is en dat ik dat ding dus nog een kans moet geven
... zag dat er ook gehaakt werd. Voorstel tot naamsverandering: het Leuvens haak- en stiksel :-)
... vond het leuk om de mensen waar ik al regelmatig mee mail eindelijk in real life te ontmoeten
... had veel te veel drank mee
... vind het een superleuk plan om met deze bende eens op uitstap te gaan
... kijk al uit naar de volgende keer! 3 augustus lijkt nog heel ver weg

stilte

2010-07-05T19:23:00.001+02:00

T is hier stil, hé. Ik weet het.
Nochtans genoeg dingen om over te schrijven: ik kreeg een cadeautje, ik won een cadeautje en ik maakte veel cadeautjes.
En toch blijft het hier stil: het schrijven gaat mij niet zo goed af, ik vind de juiste toon niet. Ik wil humor, stijl en vlotte leesbaarheid, maar ik eindig steeds halverwege mijn berichten om ze dan in de prullenmand te smijten.
Ik heb al overwogen om gewoon te gaan flickeren of van picasa te doen, maar ook daar ga ik mijn ding niet vinden, denk ik. Foto's nemen, draait vaak uit op een ramp: te licht, te donker, te saai,...
Ze lijden aan dezelfde ziekte als mijn schrijfsels.
Maar ik heb mij voorgenomen om deze week nog eens een poging te doen, want zo langer ik niet schrijf, hoe groter de drempel wordt. Dus begin ik vanavond rustig en eenvoudig met het cadeautje dat ik kocht, om dan morgen te tonen wat ik won, te passeren bij wat ik maakte om dan te eindigen bij wat ik kreeg. Of zoiets.
Het gekochte dus. Dat begint eigenlijk bij iets dat ik zelf wou maken. Maar dat had ik zoals zo vaak fout ingeschat. Ik dacht op drie avonden drie menina's te maken, voor de juffen. En deze te vullen met ontspanningsdingen: een zakje thee, een voetcreme, een tijdschrift, enz...
Maar na de tweede avond had ik enkel de stoffen gekozen, gewassen en al eentje geknipt. Dus dat plan ging niet door.
Toen kwam net deze blog post te voorschijn in mijn reader. Ik had al veel van Tiene haar hangers bewonderd, maar deze keer kwam ze als de reddende engel. Opeens wist ik wat ik de juffen kon geven als alternatief voor de prachtige menina's.

De kindjes maakten (met weinig inspiratie) een tekening en dicteerde nadien een briefje (met veel inspiratie), dit vouwde ik tot een envelopje en hop, het ideale cadeautje was geboren.

Jarige zoon hartje Tante Hilde

2010-06-20T20:34:00.002+02:00

Gisteren was ik nog benieuwd hoe hij zou reageren, vandaag kan ik volmondig bevestigen dat hij helemaal weg is van zijn eerste (en waarschijnlijk enige) pop.

(foto gekopieerd van tante Hilde)

Tante Hilde voorzag Sennepop (tja, jongens en namen kiezen) reeds van een pyjama:

en ondergoed:

Maar een pop van een superheld, moet toch ook een superheldencape hebben?

En geef nu toe dat T-shirt dat Tante Hilde maakte is toch gewoon de max? Een kleuterversie zou toch geweldig zijn, niet? Dus deden we een experiment met flockfolie en het experiment werd een succes!

Mijn mama deed ook een duit in de zak en maakte voor de pop en het jarig varken elk een broekje.

Geef toe die Sennepop heeft toch al een garderobe om jaloers op te zijn. Al deze kleren hangen in een zak aan zoon zijn bed en het plan is nu om elke avond ook zoon zijn kleren in deze zak klaar te leggen. Duimen jullie mee dat hij nu elke ochtend een half uurtje zoet is met zijn pop (en natuurlijk ook zichzelf) aan te kleden?
En Tante Hilde noteer je mijn bestelling alvast voor binnen twee jaar als mijn jongste vijf wordt?

Hip Hip Hoera (bis)

2010-06-19T23:24:00.001+02:00

Vandaag werd onze oudste zoon vijf jaar (juni is hier een drukke verjaarmaand) en geef nu toe: als je vijf wordt, krijg je toch je eerste echte feestje!
En het werd een superheldenfeest. Ik vond deze tutorial en maakte (met hulp van mijn mama) zeven superhelden capes.

Ik appliceerde op elke cape de beginletter van hun naam en was supertrots op het resultaat.

Een uur voordat de vriendjes kwamen begon ik pas aan zijn kroon te naaien en het werd dus een raprap project. Dit was het oorspronkelijke plan, maar het werd er slechts een flauw afkooksel van.

Toen het tijd was om naar huis te gaan, hadden we voor iedereen nog een kleine attentie en zo trokken vijf superhelden gelukkig naar huis.

En morgen wordt er terug gefeest en dan krijgt hij een echte Tante Hilde pop. Ik ben alvast benieuwd hoe hij gaat reageren!

Hip Hip Hoera

2010-06-17T18:00:00.002+02:00

Verleden week maandag werd mijn jongste drie jaar. En dat werd natuurlijk gevierd!

Ik had mij vanalles voorgenomen om te maken, maar het is enkel bij een zelfgemaakte kroon gebleven.

Heel gemakkelijk te maken, volgens deze tutorial, ik zette er zijn beginletter op en niet zijn leeftijd in de hoop dat de kroon nog vele jaren zal meegaan. Ik gebruikte extra dikke vilt van de banier en hoefde dus geen vlieseline tussen de twee lagen te voorzien.

En hij was blij en trots met zijn kroon. Hij zei dat dan wel niet in woorden, maar als een driejarige zijn kroon de hele dag (in het zwembadje, de zandbak, de auto, op restaurant) blijft opzetten, spreekt dat toch voor zich!

Hij verjaart één dagje eerder als de dochter van vrienden van ons, dus werd er een feest gehouden voor beide kleuters.

Voor de jarige Sam maakte ik ter aanvulling op haar andere cadeautjes kleurrijke speldjes.

Ik maakte ze volgens deze handleiding en kocht de speldjes in deze webshop.

En dan ga ik nu vlug verder naaien aan de kroon en cadeautjes voor de oudste zoon. Twee junikindjes maakt deze maand wel lekker druk.

Kir gaat fluo

2010-06-08T22:30:00.001+02:00

Ik ben in de school van mijn jongens lid van de ouderkring en probeer de andere ouders te engageren om onze schoolomgeving een beetje veiliger te maken. We richtten daarom met de ouderkring een octopuswerkgroep op.

Een aantal weken geleden was het op onze school verkeersweek en organiseren we met de octopuswerkgroep een strapweek (stap en trap veilig naar school). We deden een oproep bij de ouders wie mee veilig een rij naar school wou begeleiden en gelukkig vonden we enkele vrijwilligers.
Aangezien het een volledig nieuw project is, wou ik de vrijwillige ouders bedanken voor hun inzet, dus ging ik op zoek naar een leuk bedankcadeautje.
Ik dacht al aan een bloempje (saaaaai), een zelfgemaakte sleutelhanger in de vorm van een schoen (origineler) en opeens moest ik aan Riet haar Flower Power award denken, die ze aan Meisjesmama schonk. Lang leve fluo!

(foto gekopieerd van levenmetliv.be)

Dus trok ik mijn stoute schoenen aan en mailde naar Riet.
En wauw, blogland (of alvast Riet) is geweldig: ik kreeg onmiddellijk reactie, kwam te weten waar ik fluowol kan kopen in Leuven (Wolwinkeltje) en mocht zelf haar handig molentje lenen om te punniken.
Er werd afgesproken om de overdracht te laten gebeuren tijdens onze middagpauzes (ik kwam een beetje te laat, shame on me) en ik vond het oprecht jammer dat mijn middagpauze zo kort was. Daim, das een toffe madam en door haar blog te lezen, had ik direct al een bekend gevoel toen ik haar ontmoette. Dus mevrouw met de twee verschillende ogen, kom maar snel eens naar het Leuvens Stiksel zodat we kunnen bijpraten.

Ik begon te punikken (handig met dat molentje)en kreeg opeens het idee om mijn bloem te veranderen in een octopus. Ik maakte een proefmodel en vloekte heel hard, want het liep iets minder vlot als verwacht.

Maar ik geef niet zo makkelijk op en paste het geheel een beetje aan. Ik maakte het lijfje groter zodat het keren iets vlotter ging en kwam na nog meer gevloek op dit resultaat:

Op zich geen slecht resultaat, maar het viel een beetje groot uit en ik zag het niet echt zitten om er 12 van te maken. En als ik heel eerlijk was, besefte ik dat niemand zo een giga-fluo octopus zou gebruiken. Het zou waarschijnlijk ergens in een hoekje verdwalen en daar had ik al dat bloed, zweet en tranen niet voor over.
Dus begon ik terug van nul en dacht na over een snel te realiseren project waar ik fluowol en punnikenmolen in kon gebruiken. Gelukkig had ik al snel een eureka-gevoel. Ik liet mij inspireren door de positieve spiraal:

... en knutselde deze kaartjes in elkaar.

En aan de binnenkant zette ik een bedanktekstje.

Van bloem, over octopus naar spiraal: de mysteries van een creatief brein.

Pinguinpakjes

2010-06-01T00:24:00.004+02:00

Ik slaagde in de opzet om 7 pinguinkopjes en lijfjes af te krijgen.

De juf van mijn grote bengel kwam op het idee om haar 21 kleuters een pinguin dansje te laten doen voor het schoolfeest. Ze klopte bij mij aan, want mijn oudste had dit jaar carnaval gevierd in een zelfgemaakt pinguinpak (gemaakt door mijn mama met een burda patroontje).

Aan de hand van zoons pinguinpakje, maakte de mama van de juf (lang leve naaiende mamas) een eenvoudige versie. En deze versie moest dus 20 keer nagemaakt worden, als ijverige mama gaf ik mij op om 1/3 van het werk op mij te nemen en deed ik dus een aantal avonden bandwerk.
Ik had wel het geluk dat ik alle stukken stof reeds geknipt kreeg (zou de juf mijn blog lezen en weten dat ik daar een hekel aan heb?).
Ik tekende de stukken stof over zodat ik binnenkort het patroon met jullie kan delen. Als je zoon of dochter niet zo gek is van pinguïns kan je de kop ook gebruiken als kippenkop (ik denk dan spontaan aan een versie voor Pernel), een nonnengewaad of het lijfje als circusdirecteurvest.
En terwijl ik zware arbeid leverde, amuseerde held zich met zijn maten.

En die oudste zoon van mij die deed het geweldig op het podium! En zoals jullie reeds voorspelde zat deze mama te blinken van trots in het publiek. En kan er nog altijd niet van over dat ik iets maakte met mouwen, dat klinkt al bijna als een kledingstuk!

Ik ga niet naar het Leuvens stiksel en ik baal ...

2010-05-31T23:18:00.001+02:00

... omdat ik nu het grotere lokaal niet kan zien
... omdat ik graag van dichtbij eens wou zien, hoe deze zakjes gemaakt worden
... omdat ik dan misschien voor de eerste keer een rits zou stikken
... omdat ik graag aan carpooling doe en mijn maatje nu met de fiets moet komen
... omdat ik graag de mensen wil ontmoeten die er verleden keer niet bij konden zijn
... omdat ik graag de mensen die ik verleden keer ontmoeten beter wil leren kennen
... omdat ik iedereen persoonlijk wou overtuigen dat we twee keer per maand samen moeten komen (bijvoorbeeld de derde donderdag van de maand?)
... omdat opendeurdagen van het werk op de eerste dinsdag van de maand belachelijk zijn
... omdat ik wil ontdekken of freezerpapier meer kan dan verpakkingspapier van kopieerpapier
... omdat ik deze keer mijn verlengkabel wel had gevonden

Geef toe: ik had al veel redenen om te balen en toen zag ik deze post. En wat de overtreffende trap van balen ook mag wezen, ik bevind mij alvast in dat stadium.
Ubberballing, opperbaaldadigheid, baaldom, bisdom, ... ik baal!

f***ing bandwerk

2010-05-26T21:56:00.002+02:00

Eergisteren en gisteren was ik nog helemaal in de wolken over het bandwerk, want kijk daar rolden 6 kopjes van de band.

Dat was leuk en dat ging vlot. In mijn enthousiasme beloofde ik zelf een tutorial en zat ik vlijtig fotos van elke stap te trekken.
Maar vandaag ben ik moe, loopt alles mis en baal ik. Ik moet verder werken aan de lijfjes en ontdekte dat er nog witte lappen moeten aan de mouwen, dus dat is lostornen.
En ik pieker over die handleiding, want wie gaat nu in godsnaam in mei een pinguinpak maken uit fleece? Ik ben te moe en te lui om vanalles een foto te nemen.
Ik voel de moeheid van twee avonden tot 11 uur naaien in heel mijn gestel en heb moeite om mij te concentreren. Dus maak ik fouten: mouwen worden er achterstevoren ingezet, naden staan plots aan de goede kant van de stof en prik mijzelf honderd keer in mijn vingers.
Maar ik maakte een belofte aan de juf dat ik de pakjes morgen zou meegeven en beloftes breken aan juffen dat doen we niet graag. Want dat is wel dé juf, hé.
Dus sukkel ik nog een beetje verder en steek ik stokjes onder mijn oogleden om deze open te houden...
...of zou ik nu gaan slapen en morgen extra vroeg opstaan?

Nog meer bandwerk

2010-05-24T13:41:00.001+02:00

En het bandwerk gaat rustig verder.

Naaien in de zon op een vrije dag: zalig toch!

En ik denk dat ik mij aan een eerste tutorial ga wagen, wat denkt u?

Lieve Mo-mo

2010-05-18T11:42:00.001+02:00

Deze dag begon ronduit slecht met de zin: "Mama, mama, mama er ligt een kat op straat en hij beweegt niet meer". Eén seconde later was ik uit mijn bed gesprongen en stond naast mijn oudste bengel uit zijn slaapkamerraam te kijken naar onze Mo-mo die volledig levensloos in de goot lag.
Twee seconden later stond held op straat om te kijken of we hem nog konden redden, maar helaas ...

Veel te vroeg nemen we afscheid van de liefste kater van de hele wereld.

Hij was nog maar 4 maanden bij ons, maar maakte al volledig deel uit van het gezin: elke ochtend voerden de jongens hele gesprekken met deze vierpooter en maakte ze er kampen, bedjes en zelf speelgoedjes voor.

En 's avonds als dat jong geweld in bed lag, kroop Mo-mo op mijn schoot en probeerde zelf op het toetsenbord van de laptop te kruipen om toch zo dicht mogelijk bij mij te zijn. Of hij fleemde zich een weg naar het yoghurtje dat Held naast mij in de zetel aan het eten was.
Ik zie hem nog liggen op de stoel naast mij gisteren terwijl ik bandwerk aan het naaien was voor het schoolfeest van de jongens...

En nu gaat dat gemis de volgende dagen heel hard toeslaan, want dat weten we uit ervaring. Iets meer als een jaar geleden moesten we ook al een schat van een hond afgeven. Dat was afzien, want die was 8 jaar onze beste vriend geweest, maakten twee verhuizen mee, stond op de geboortekaartjes van de kinderen en week nooit van onze zijde.
Vanavond houden we speciaal voor de kinderen een kleine ceremonie, in de hoop dat ze het een beetje kunnen vatten. Ze maakten beiden al een aantal tekeningen om op zijn grafje te leggen (Mo-mo als beste muizenvanger te wereld, Mo-mo in zijn kampje, Mo-mo bij de regenboog, enz..)

Mo-mo, we missen je nu al...

Bandwerk

2010-05-17T21:11:00.002+02:00

3 gemaakt, nog 5 te gaan...

Ik maakte ook nog

2010-05-11T23:45:00.002+02:00

- placemats voor een jarige vriendin:

voorkant: toile cirée, Hexagoon (Leuven)

achterkant: birds in teal, lang geleden gekocht bij Vermiljoen

voorzien van labels met naam

mijn laatste project op mijn singerding

- Slabbetjes voor mijn nichtje

voorkant: gecoat katoen, Hexagoon (Leuven)

achterkant: prachtige katoenen stof, eveneens Hexagoon

- Slabbetje op bestelling

stoffen: zelfgemaakte biais, oude badjas en vrolijke katoentjes

vanop het stoffenspektakel en bij Pauli (Leuven)

opdracht was een slabbetje voor een vrolijke eenjarige

En dan maakte ik nog een kinder messenger, maar die heb je nog van mij te goed...slaapwel

Lieve knuffels

2010-05-11T22:51:00.001+02:00

Ik volgde zaterdag een workshop bij de banier: lieve knuffels. Ben best trots op het resultaat en ook mijn energiek bengeltje is in de wolken over zijn nieuwe knuffel, die hij "hallo, hoe gaat het met jou" doopte (what's in a name):

Je kon kiezen uit vijf knuffels en ik vond de uil het schattigst. Het leuke is dat je de vijf patronen mee naar huis krijgt, dus binnenkort tover ik nog een koala voor mijn klein geweld vanonder mijn bernina. Ook de stoffen zijn in de workshop inbegrepen, prachtige tildastofjes en de overschot krijg je gewoon mee naar huis.
Het enige nadeel was dat er enkel met de hand genaaid werd en dat zag ik eigenlijk niet zo goed zitten. Ik knipte al mijn patroondelen, naaide de ogen en snavel alvast op zijn plaats en 's avonds hielp mijn bernina om het uiltje vlot af te werken.

Een stoffige moederdag

2010-05-11T21:48:00.001+02:00

Mijn bengeltjes waren al een hele week wildenthousiast over moederdag. Ze hadden al honderd keer willen verklappen wat ze aan het maken waren op school en zondag mochten ze het dan eindelijk afgeven. Om 6 uur stonden ze al naast ons bed te springen en kon ik genieten van twee prachtige versjes (held is niet zo een ochtendmens en sliep in al deze drukte gewoon verder).

En de juffen op school hebben hun best gedaan, het lijkt wel alsof ze weten dat deze mama sinds kort gek is van stoffen.
Van mijn 4-jarig energiek mannetje kreeg ik een stoffen tas waarop hij een zelfportret schilderde.

Mijn 2-jarig geweld maakte een pracht van een schort waarop hij zijn handjes vakkundig plaatste, omrand met blauwe biais, want dat is zijn lievelingskleur.

En ook mijn mama legde mij in de watten.Ik kreeg drie handige naaihulpjes.

Van voor naar achter:een tornmes met extra lang handvat, een dubbele naald voor de bernina en een handig krijtmarkeerdertje.

En ook mijn virtuele vriendjes deelden cadeautjes uit in de vorm van awards. Ik moet toegeven dat ik erg verwend werd.

Van Kathleen kreeg ik een sunshine award! Kathleen is een immens creatieve madame, die ik leerde kennen via het Leuvens stiksel en van zodra ze in mijn auto stapte, voelde ik een klik.

En die andere award (heeft die eigenlijk een naam of enkel een lelijke, wazige foto?) die ronddwaalt kreeg ik 4(!) keer.

Bedankt Lila en Miss Patee, beiden ook leden van datzelfde stiksel. Echt een leuke bende!

En ook aan Moosmade en Ellemie nen dikke merci!

Ik ging naar het Leuvens Stiksel en ...

2010-05-05T21:07:00.004+02:00

...ontmoette een bende leuke vrouwen,
...leerde dat naaipatronen voor kleedjes ook in maten komen en schenk bij deze hét patroon van het Vogue kleedje aan het Leuvens stiksel. Dus alle ranke dames kunnen het gewoon lenen en overtekenen. Ilse (gezegend met een smallere taille dan mij) heeft het nu in bruikleen. Wie is de volgende?
...hoop dat zieke Stien, Sabrina en Madame Patee snel genezen en er volgende keer bij zijn,
...vind het geweldig dat Vixi met dit initiatief op de proppen kwam. Ik droomde al lang van een naaiclubje, maar geraakte (zoals zo vaak) niet verder dan daarover na te denken. Vixi is een doener en daar bewonder ik haar voor,
...hoop volgende keer ook eens uitgebreid te kletsen met Heleen, Tjorven, Ine en Femke. Ik vond het leuk dat laatst genoemde na haar werk nog even binnensprong en besefte achteraf pas dat we ons amper hebben voorgesteld aan haar. Sorry, Femke, hoe onbeleefd van mij.
...zal nooit meer een stekkerdoos vergeten, want twee stopcontacten voor 11 stikkende vrouwen is gewoon veel te weinig,
...vind rode besjes in chocolade cakjes heerlijk (dank je, Ilse),
...baal er van dat ik in juni niet kan komen,
...hoop dat Sanne, Marijke en Hanne er in juli ook bij kunnen zijn, zodat ik ook hen eens kan ontmoeten
...zag nog maar eens bevestigd dat ik een ronduit slechte fotografe ben. Sorry, de vijf foto's die ik trok, zijn echt niet de moeite op te publiceren. Ik hoop dat die van Mararangi beter zijn en dat ze ze snel mailt/blogt :-)
...bedacht dat twee strijkijzers geen overbodige luxe zou zijn,
...voelde mij vreemd genoeg totaal op mijn gemak bij deze totaal onbekende vrouwen,
...repareerde een naaimachine dat kuren had. Jammer genoeg lag dat niet aan mijn technisch inzicht, maar was het vervangen van goedkoop garen door iets duurder garen voldoende om het euvel op te lossen,
...vond het grappig dat Lila een lila truitje aan had en vond haar naaihoes prachtig,
...hoop dat ik nog veel kan carpoolen met Kathleen, want ik vond het vanaf dat ze mijn auto instapte al "een toffe",
...wil graag Ilse feliciteren omdat zij bewees dat het Eloleozakje snel en makkelijk te maken was,
...merk vandaag dat nieuwe mensen ontmoeten vermoeider is dan ik had verwacht, want ik ben al heel de dag doodop. Energiepijl is ver onder nul vandaag.
... hoop dat twijfelaars en druk bezette mensen toch de moed en tijd vinden om ook eens op een dinsdag af te zakken naar de Naamsestraat,
...ontdekte vandaag dat we beroemd zijn,
... hoop volgende keer verder te geraken dan enkel het knippen van het eloleozakje
... vind jullie ongelooflijk moedig om helemaal tot het einde te lezen

Proeftas wordt echte tas

2010-05-03T23:55:00.000+02:00

Weet u nog die keer toen ik uw advies vroeg? Zoals Lila terecht opmerkte, maakte al de verschillende adviezen mij nog meer aan het twijfelen. Ik onthield vooral dat jullie van kleur hielden. Dus voor de proeftas ging ik voor kleur: knalrood!

Ik combineerde rode ribfluweel vanuit de koopjeshoek van ikea (ooit was het een zetelhoes) met fleurige bloemetjes, nummertje 1 vanuit de vorige post, gekocht op het stoffenspektakel.

Ik mailde voor het patroon een beetje heen en weer met Eloleo (bedankt voor het advies, Sanne) en kwam uiteindelijk uit op dit patroon. En wauw, die madame bluebirdbaby weet hoe ze een tutorial moet schrijven voor beginners! Alles wordt stap per stap met foto getoond en er is geen sprake van een rits, knoopsgat of andere moeilijke wezens.

Hoe lang ik aan deze tas werkte is moeilijk om in te schatten. Ik maakte hem op familieweekend in Chimay tussen de uitstappen door en mijn mama ontfermde zich over het tekenen en knippen van het patroon. (en dat vind ik nu net het meest ellendig werkje, ik ben haar dus heel dankbaar)

Ik maakte natuurlijk domme foutjes: het zakje had ik er ondersteboven in gestikt, maar dat zag ik gelukkig nog op tijd.

En mijn draaglinten moet ik volgende keer iets lager in de tas bevestigen.

Maar ondanks dit klein foutje heb ik mijn proeftas gewoon in gebruik genomen en loop ik trots rond met een prachtexemplaar over mijn schouders.

En hoe zit het nu met de tas voor het jarig schoonzusje? Ik heb besloten om het voor haar sober te houden en ga de antraciete stof met de nootjes combineren. De stoffen zijn reeds geknipt, nu moet ik enkel nog tijd vinden om alles in elkaar te zetten. Een hopelijk vergeeft het schoonzusje mij als ze haar tas een weekje te laat cadeau krijgt :-)

En Mie, ik heb hardop moeten lachen met je opmerking over de vogeltjes die zingen. Dus die moet ik inderdaad in een volgend project combineren!
En aan al de andere die reageerde op mijn oproep: bedankt voor jullie advies! Ik vond het leuk om al jullie reacties te lezen.

Ik ga naar het Leuvens Stiksel en ik neem mee ...

2010-05-03T21:30:00.001+02:00

- Bernina

- gerecycleerd stofje voor Eloleo's zakje

- naaidoos

- 3 euro

- Patroon Eloleo
- Chocoladetaart

- waterkoker en thee (en bekertjes)

- patroon schort en stof voor moederdag (voor als er nog tijd over zou zijn)

En voor de andere leden om over te tekenen of gewoon om in te bladeren:

- Patroon Vogue kleedje

- boek "ik stond laatst voor een stoffenkraam"

- patroon laptoptas

- boek cool baby

Afspraak morgen 19 uur Sint-Kwintenhuis!

knowing me, knowing you

2010-04-29T21:13:00.008+02:00

Op het Leuvens Stiksel lanceerde Kathleen van de verbeelding een vragenlijst om elkaar een beetje beter te leren kennen. Dus hier volgen mijn antwoorden...

- Hoe ziet een gewone weekdag er voor jou uit?
Mijn duiveltjes maken me meestal tussen 6 en 7 wakker, we doorlopen snel de ochtendroutines en ik laat de bengels achter in de betrouwbare handen van mijn held. Haasten naar de belbus en de werkdag kan beginnen. Om half zes ben ik meestal terug thuis en jammer genoeg beginnen dan direct de avondrituelen. Pyama's aan, boekje lezen, melkje drinken en de bengels gaan doodop in hun bed tussen 18 uur en 18.30 uur. En vanaf 19 uur kan je mij dan vaak achter mijn computer of naaimachine vinden.

- Wanneer en waarom ben je beginnen naaien?
Ik begon acht jaar geleden aan mijn eerste patchwork deken voor held zijn petekind.
Ik maakte het volledig met de hand en toen het eindelijk af was, was ik er zo aan gehecht dat ik het niet meer wou afgeven :-)

- Wat was het allereerste item dat je ooit genaaid hebt?
Met de hand: patchwork deken
Met de machine: knisperboekje

- Wat maak je het liefst? Kleren, poppen, tassen, ...?
Dingen voor kinderen: kraampakketjes, zakjes, slabjes, enz...

- Maak je naast naaiwerkjes ook nog andere dingen?
Een huis samen met Held

- Naaien, allemaal goed en wel, maar af en toe steekt het toch wel eens tegen. Wat zou er voor jou gerust mogen wegvallen aan heel het naaiproces?
Het tekenen en uitknippen van het patroon, ik ban nogal impulsief en wil liever direct met het stikken beginnen.

- Wat zijn je verwachtingen bij Het Leuvens Stiksel?
Leuke mensen ontmoeten in een gezellige sfeer die dezelfde passie delen.

Neem gerust de vragenlijst over op je blog, ook al ben je niet van Leuven, want eigenlijk ben ik heel nieuwsgierig naar jullie antwoorden!

Zonnestralen, leesplezier en een boekenlegger

2010-04-29T19:40:00.009+02:00

Zoveel om over te bloggen en toch lukte het afgelopen week maar niet om ze de wondere wereld van het internet in te sturen. Maar daar komt vandaag verandering in.

Ik kreeg een prachtige boekenlegger en boeken van hutsefluts. Bedankt!

Ik kreeg twee (!) keer een sunshine award. Als beginnend naaistertje en blogster viel ik bijna van mijn stoel toen zowel Blanca als Miss Patee mij een award schonken. Merci, dames! Ik ben benieuwd om jullie volgende week irl te ontmoeten! (zenuwen!!!)

En we zaten afgelopen met de hele familie in een huisje in Chimay en daar vond ik de tijd om mijn allereerste tas te naaien en daar ben ik supertrots op!!!
Maar daarover later meer.

Uw advies graag

2010-04-20T20:16:00.002+02:00

Oooh help, mijn schoonzus verjaart dit weekend en nu mijn bernina geen verboden terrein meer is, dringt de tijd om met iets leuks en origineels uit de hoek te komen.

Mijn schoonzusje is bezeten van muziek. Ze zingt in 3 bandjes en geeft ook les in 2 conservatoria. Toen ik deze lichte katoenen stof zag, moest en zou ik een leuke tas voor haar maken uit deze notenbalken besteld bij VanMarieke.

Maar ik zit vast: ik weet niet welk patroon te gebruiken en weet niet met welke stof te combineren. Dus ik doe hier schaamteloos een oproep naar jullie hulp.
Ik weet niet of ik best combineer met iets effen of iets bedrukt, een fleurig kleurtje of iets grijzigs. Normaal heb ik direct een beeld in mijn hoofd, maar nu lukt het dus van geen kanten.
Ik post hier al enkele suggesties en hoop met jullie advies toch tot een mooi resultaat te komen.

Mogelijkheid 1: fijne rode bloemetjes (katoen)

Mogelijkheid 2: grijze bloemetjes (katoen) zonder poezenpoot

Mogelijkheid 3: leuke groene vogeltjes (canvas)

Mogelijkheid 4: nog bloemetjes (katoen)

Mogelijkheid 5: effen antraciete linnen

Mogelijkheid 6: totaal fout bezig, Kir. Doe iets gewaagder.

Help!

Kir deed even van architect

2010-04-19T21:02:00.002+02:00

Ik hoor u al denken: sinds Kir haar nieuwe Bernina heeft en haar werkplek heeft opgeruimd toonde ze hier nog niet veel van haar naaisels.
Dat klopt, beste lezer, maar dat heeft niets te maken met die nieuwe Bernina. Dat heeft alles te maken met een belofte aan mijn held.
Al maanden zaagt hij aan mijn hoofd dat ik de plannen voor de voorlaatste fase van onze verbouwingen moet maken. En gelijk heeft hij: dat gigantisch terras en die zomerse pergola die al jaren in ons hoofd worden gepland, moesten dringend op papier gezet worden.
Aangezien ik nogal makkelijk uitstel, was de vrees bij held groot dat we weeral een zomer zonder terras zouden doorbrengen, dus deed ik een zware belofte. Ik kroop niet meer achter de naaimachine totdat die veranda en dat terras 2-dimensionaal waren.

Dus na een weekje meten, plannen, tekenen en overleggen kan ik u trots melden: morgen mag er terug aan dat to-do-lijstje gewerkt worden!

Was het nu 14 of 13 jaar en uitslag give-away

2010-04-11T19:20:00.008+02:00

Gisteren zou ik normaal de uitslag van de give-away bloggen, maar ik bracht de dag door in een prachtige stad samen met mijn held.

Ik organiseerde voor hem een dagje "toerist in eigen land" om te vieren dat we 14 jaar samen waren. Ik maakte een hele voorbereiding en pikte veel Genttips bij Noeks en Levenmetliv.

Ik was er van overtuigd dat we 14 jaar samen waren, maar dat bleek helemaal niet te zijn. Op de terugweg naar huis meldde held even terloops (nadat ik dus al heel de dag/week/maand in de waan was dat het 14 jaar was) dat ik een telfout maakte en dat we maar 13 jaar lief en leed delen.

Maar dit kon de pret niet dempen, we deden van cultuur en waren even terug puber toen we onze namen in de tafel van het SMAK kerfden.

Het belfort, Sint-Baafskathedraal, Lams God,eten in de kastart, genieten op de Koren- en Graslei, varen in de bootjes passeerden allemaal de revue, want geef nu toe als je de toerist wil uithangen, moet je het toch te goei doen?

Met een heropgeladen energiepeil en nog in een verliefde puberbui meld ik jullie dan ook met trots de winnaars van mijn eerste Give-Away:
-Severien met de prachtige oorbellen
en
- sneksniltje (zonder blog) voor de originele sleutelsuggesties
Dames, mailen jullie mij even jullie adres?

En graag een eervolle vermelding aan Appelstien omdat ik spontaan moest lachen met haar USBstick voorstel. Stien, als ik binnenkort iets meer tijd heb, probeer ik eens een zakje in het klein voor je stickje te maken. :-)

Een succesvolle ruil!

2010-04-08T19:41:00.009+02:00

Moosmade liet reeds weten dat de shirts op de post gingen en ze liet zelf al een voorproefje zien.
Dus de verwachtingen waren hoog en vandaag werden ze ingelost.
Het pakket lag op de mat in de gang en ze zijn zooooooooo mooi!

Ik kan niet wachten om de reacties van mijn deugnieten morgen te zien!
Voor de nieuwsgierigen onder jullie: Moosmade blogde een tijdje geleden mijn deel van de ruil.
Bedankt Moosmade!

edit: en de jongens waren vanmorgen ook reuze content.

Pimp Piet Huysentruyt

2010-04-07T21:15:00.002+02:00

Tijdens de grote schoonmaak ging ik grondig te werk.
Ik koos ervoor om alles een nieuwe plaats te geven en sorteerde knopen, biais, lintjes, paspelband, knutselmateriaal, ... in doosjes.
En daar kwam Piet op de proppen. Ik kreeg van collega B dit blikken doosje.

Ik trok naar Hexagoon voor handgeschept papier, boekbinderlijm en natuurlijk de deskundige uitleg hoe ik best te werk ga. En dit was het resultaat.

Echt een leuk project en ik kijk al uit naar het volgend blikje Piet om te pimpen.
Moest u ook de hand kunnen leggen op een blikje Piet, geef ik u graag de afmetingen mee. Voor het deksel snij je best een strook van 9,6 x 9,6 cm en voor het blik: 32,2 x 5,8 cm.
En dan krijg alles een plaats.

Knoopjes:

Lintjes:

Biaisband (zelfgemaakt en zelfgekocht):

Paspelband en tassenband:

Stempels, textielinktkussen en -verf:

Opgeruimd staat netjes!

De beste reden voor een grote schoonmaak

2010-04-07T12:30:00.008+02:00

Zaterdag werd ten huize Kir een grote schoonmaak gehouden: mijn naaihoekje lag er schandalig bij.

Want geef nu toe: een splinternieuwe bernina moet toch staan pronken op een kraaknette tafel.

Mijn eerste naaiproject maakte ik op mijn mama haar bernina en dat ging makkelijk en vlot.
Ik keek rond op internet en zag dat een bernina niet echt goedkoop was dus nam ik me voor om te sparen. Toen ik tijdens het boodschappen doen opeens een singer naaimachine bij de koopjes van die week zag staan, besliste ik ter plekke die mee naar huis te nemen. Ik was ervan overtuigd dat ik mijn slag geslagen had...maar na een aantal projecten op de singer en veel gevloek, besefte ik dat ik te impulsief had gehandeld. Die singer doet wel wat hij moet doen, maar het voelde niet zo vlot en makkelijk als op mijn mama's Bernina.
Toen mijn mama belde dat ze een toonzaalmodel (of moet ik vitrinemodel zeggen?) wist staan aan 40% korting in de Bernina winkel in Kessel-Lo, was de beslissing snel genomen.
En hij staat vanaf dit weekend te blinken in mijn woonkamer (en trots dat ik ben).

Give Away: poging 2

2010-04-02T23:25:00.005+02:00

Ik merk dat de reacties om een Chinees gsmzakje te winnen niet echt vlot binnen lopen. Ligt het aan het feit dat de naam ondertussen werd gekozen of dat mijn vorig bericht misschien aan de lange kant was en niemand tot het einde las? Of misschien vind niemand het zakje mooi?

In de hoop deze laatste mogelijkheid uit te sluiten, probeer ik het nogmaals.
Wil je kans maken op één van de twee gsmzakjes, post een foto van je gsm op je eigen blog en link ernaar in mijn reacties. Zaterdag 10 april zal ik de winnaars bekend maken.

Ter info: De afmetingen van het linkse zakje is 8x10 cm, zakje uiterst rechts meet 9x10 cm. Het zakje in het midden werd weggegeven aan collega B.

edit: of juwelenzakje, make-upzakje, op-stap-gaan-zakje, of...Trek gewoon een foto van wat je erin wilt steken en zet het op je blog (of bij gebrek aan blog: mail het mij)!

Gsmzakje op Chinese wijze

2010-04-01T22:17:00.002+02:00

De aandachtige lezer heeft het waarschijnlijk reeds gezien: op mijn to-do-lijstje staat al een hele tijd het gsm-zakje voor S bovenaan.
S is één van mijn vele leuke collega's en had een gsm-zakje in een mooi chinees stofje dat stilaan aan vervanging toe was.

Met plezier stelde ik voor haar van een nieuw te zakje te voorzien, want moeilijk kon dat toch niet zijn (dacht ik toen). Ik kon haar huidig zakje gewoon namaken en naaide reeds met succes een soortgelijk zakje.

Vol goede moed begon ik eraan en beloofde zelf een paspelboordje te voorzien. Het stofje werd gekozen: een prachtig blauw chinees stofje dat ik op het stoffenspektakel vond. Ik durfde nog niet direct mijn schaar in deze lap te zetten, want ik diende eerst te testen hoe zo een paspelboord best wordt vastgezet. Mama Polkadot moet mijn angst geroken hebben, want ze postte diezelfde dag deze handige tutorial. Merci!
Een proefexemplaar werd gemaakt van een oud uitgerafeld stuk stof en ik was best tevreden.

De afmetingen klopte nog niet,maar dat zou ik wel aanpassen op het echte zakje.
Door jullie reacties op een vorig blogpost wist ik dat ik best zou zigzaggen. Ik nam het zekere voor het onzekere en streek ook een laagje vlieseline op de achterkant van het chinees stofje.

En toen...ging ik volledig de mist in. In een ver verleden studeerde ik nog Wiskunde-Wetenschappen, maar nu faalde ik totaal in dit "eenvoudig" rekenwerk.
Ik maakte in volgorde: een te laag, te smal en te breed zakje.

Maar ik gaf niet op en de vierde versie was de goede!

Maar wat doet die Kir nu met al die andere Chinese zakjes? Eentje (het smalle zonder koordjes) gaf ik reeds aan collega B. Ik heb er ongelooflijk plezier van om die twee madammen met mijn zakjes te zien. Iedere keer voel ik een beetje trots opborrelen als de gsm's worden bovengehaald.
En de andere twee zakjes, die geef ik gewoon weg aan u, trouwe of nieuwe lezer, want ook elke reactie of aanmelding als volger op deze blog geeft mij een super gevoel.
Dus post in de commentaren een leuke naam voor ons nieuw Leuvens naaiclubje en wie weet komt het zakje wel jou richting uit?

Moeders voor moeders: het pakket

2010-03-31T21:52:00.006+02:00

Het pakket werd vandaag verzonden richting Sabine voor haar schitterende initiatief maken voor moeders.
Ik heb maandag tot laat aan een deken voor een meisje gewerkt: één kant witte fleece met een boordje, de achterkant is een vrolijk roos katoenen stofje.

Ik voegde mijn proefexemplaren van de giraf, lama en knikkerzakje (met knikkers) toe en hoop dat alles nu tijdig bij Sabine aankomt.

Hopelijk zijn ze niet te kritisch, die moeders, want ik merk dat ik als beginner achter mijn naaimachine, toch heel wat fouten maakte.
Hopelijk maakt Sabine er een jaarlijks project van en kan ik volgend jaar een perfect pakket opsturen.

Een award, een alfabet en drukte alom

2010-03-27T14:43:00.005+01:00

Eerst en vooral wil ik Kamiel & Odille bedanken voor mijn allereerste award! Wauw en dat nog wel voor mijn banner! (die lettertjes bovenaan)

Ik kreeg hem al enige tijd geleden, maar kwam er afgelopen week niet toe om te bloggen. Ik wil hier niet steeds mijn berichten beginnen met de boodschap hoe druk ik het heb, dus meld gewoon even dat de held afgelopen week met een snowboard op een berg zat en ik met mijn bengels in het zonnige België achterbleef. Ik ga er vanuit dat jullie dan het beeld wel kunnen schetsen hier ten Huize Kir...

Mijn banner dus: deze lettertjes zijn eigenlijk het onderdeel van een heel stoffen alfabet dat ik als tweede naaiproject maakte voor vriendin H haar verjaardag. H is germaniste en werkt bij een uitgeverij, dus vond ik zo een magneten alfabet echt wel het ideale cadeau.

Ik vond een werkbeschrijving hier, maar wil je graag meegeven dat de magneetjes die bij haar zijn afgebeeld (zo van die zwarte die je in de banier of ava vindt) niet sterk genoeg zijn. Ik kocht die van mij bij Hexagoon en ontdekte dat je zo ook online bij Vanmarieke kunt bestellen.

Je hoeft niet het hele alfabet te maken, maar kan ook voor enkele letters gaan zoals ik voor mijn ruil met Moosmade deed.

Maandag wordt er ook zo een pakket naar iemand opgestuurd om haar te bedanken. Valt het op dat ikzelf een beetje verslaafd bent aan deze magneetjes?

En ik besef dat ik niet de regels van de award aan het volgen ben, maar ik ben altijd al een beetje tegendraads geweest. Wil je zeven dingen over mij weten? Stel je vraag in de reacties en wie weet antwoord ik er wel op?

Kraamcadeautjes: copy paste

2010-03-15T22:08:00.003+01:00

Fonske werd geboren en het baby bewonderen werd gepland.
Dus wou ik graag achter mijn naaimachine kruipen en iets zelfgemaakt afgeven. Er waren wilde plannen om een Fonske te appliceren op een T-shirt (dat plan werd bij meisjesmama gepikt), maar door tijdsgebrek is dat helaas niet gelukt.
Maar creatief omgaan met tijd dat is ook een vorm van creatief zijn en ha: dat kunnen we goed!

Fonske is de zoon van een collega en collega's krijgen standaard een knuffelgiraf. Dat patroon had ik na vele pogingen perfect gekregen en moest ik dus gewoon uit de kast halen.

En alle pasgeborenen krijgen eveneens een boekje van Guido Van Genechten, naar gelang het geslacht is dat 'een ECHTE jongen of 'een ECHT meisje'. Deze boekjes heb ik ooit met hopen besteld en moest ik dus eveneens gewoon uit de kast halen. Dus wederom tijd bespaard!

En lang nadenken over het derde cadeautje moest ik niet, want het geboortekaartje stond vol met vlinders. Dus toverde ik een vlinderslab van onder het naaimachine en het kraampakket was klaar.

Ik verloor even tijd onderweg door op te zoeken:
- hoe ik in godsnaam die giraf toegenaaid krijg? Zo dus.
- las ik ook niet ergens hoe je makkelijk een knopje in een draad maakt? Ja hoor, bij Vrollie.
- en biais hoe knip ik dat ook alweer het makkelijkst? Niet recht, maar schuin!

Dus maakte ik met de tijd die ik gewonnen had door copy paste te doen, een nieuwe pagina met alle gevonden tips en trukjes.

Nog immense tijdswinst haalde ik dankzij mijn overvolle stoffenkast (die geen kast is) en mijn biaismaker, zodat ik niet nog naar de winkel moest op een mooi stofke en bijpassende biais te gaan zoeken.

En u? Hoe springt u creatief om met tijd?

Zeepjes van Vixi

2010-03-15T17:30:00.004+01:00

Eindelijk tijd gevonden om nog eens achter mijn computer te kruipen.
Het was hier afgelopen week druk, belachelijk druk: ik deed van ouderkring, kapper, manicure en pedicure, kaas- en wijnavond en ik begon weer te lopen. En tussen deze mooi-maak-tijd en het volledig buiten adem op de zetel ploffen, vond ik een leuk pakketje van Vixi.
Ik won op haar blog een give away en dook meteen na mijn half uurtje lopen met Evy in de douche om er heerlijk ruikend uit te kruipen. (voor de duidelijkheid: ik liep met Evy en douchte alleen).

Dus Vixi: keihard bedankt voor de heerlijke zeepjes en het mooie zakje! Het gedacht dat ik na het afzien mij kan opfrissen met deze frisse geurtjes is een extra motivatie om mijn strak loopschema vol te houden.

En toen ik daarjuist mijn wekelijkse portie blogs doorlas, zag ik de zeepjes opeens overal opduiken. Ik kreeg verleden week dus een echte primeur in mijn brievenbus! Ha!

En als u mij nu wilt excuseren, ik ga weer verder met mijn te druk leven: sewes gaan lopen en daarna welruikend op kraambezoek. De cadeautjes die ik daar ga af geven, die hebt u nog van mij te goed.

Pepernoot: kleuterknutselen is fun

2010-03-07T21:47:00.004+01:00

Vandaag gingen mijn oudste en ik samen op stap: we deden van cultuur enzo.

Provincie Vlaams-Brabant organiseert Pepernoot en vandaag was Leuven aan de beurt.
We hadden een druk programma uitgedacht en gingen van de muzikale workshop Mumbobox, over het Muziknutselatelier om te eindigen met de film: Dag Maan.

Ikzelf was het meest enthousiast over het muziknutselatelier en wil jullie dan ook graag zijn kunstwerkjes presenteren. Ik geef er ook even een korte beschrijving, voor mijzelf als geheugensteuntje, maar ook voor u als u eens creatief wil doen met uw kleuters.

Eerste muziekinstrument: een taboerijn.

Neem twee kartonnen borden, strooi wat rijst op een van de borden. Bevestig door middel van lijn op de rand de twee borden aan elkaar en tape ze dicht met behangerstape. Verf de borden in vrolijke kleuren en laat het drogen. Eventueel kan je nog enkele vrolijk gekleurde linten uitknippen en deze bevestig je onderaan de tamboerijn.

Tweede muziekinstrument: sambaballen.

Maak in twee pingpongballetjes een gat aan de boven en de onderkant. Vul deze met rijst. Duw met een satestokje een lapje stof door de gaten van het ene balletje en maak een knoop, Duw vervolgens de stof door het andere balletje en knop eveneens af. Laat je volledig gaan in het versieren van de balletjes met stiften.

Derde muziekinstrument: sambablik.

Met een blikopener haal je het bovenste gedeelte van het blikje eraf. Zo krijg je geen scherpe randen en kun je het blikje veel gemakkelijker vullen. Maak het blik eerst van binnen schoon, anders blijft het materiaal waarmee je het blikje gaat vullen er aan plakken. Vul nu het blikje met rijst. De hoeveelheid ervan bepalen hoe hard/zacht je sambablik klinkt. Knip het blaastuitje van een ballon en span de opening van het blik door middel van de ballon af. Plak vervolgens het hele blik af met schildersplakband. Nu kun je het blik ook mooier verven. Even laten drogen en klaar is je eigen muziekinstrument!! Je kan nog eventueel een belletje extra aan de buitenkant hangen door middel van ijzerdraad.

Bedankt mama E en dochter P om ons te vergezellen bij deze twee uurtjes cultuur. Wij hebben ervan genoten.

Gedverdomse Biais

2010-03-03T21:06:00.010+01:00

Toen mijn nichtje bijna vier maand werd, kroop ik achter mijn naaimachine en maakte haar extra grote slabbetjes zodat ze de eerste groentepapjes proper zou overleven.
Stofjes werden gekozen en geknipt, biais er rond en hop de envelop naar Ierland verstuurd. Dat verliep allemaal zeer vlot en de eerste keer biais zat erop, ik snapte toen niet dat iedereen zo vloekt op biais.

Maaaar toen meldde mijn zus dat de biaisranden na een wasbeurt begon te lossen en daar ging mijn geslaagd project. Slabbetjes werden terug in België afgeleverd en dit weekend begon het herstelwerk.
En, aargh, ik haat herstelwerk, maar toch begonnen we eraan: veel getorn en dan eerst de randjes zigzaggen en dan het biaske er terug op.

Maar nu vraag ik aan u, meer-ervaren naaisters, was dit gewoon pech, een typische beginnersfout of zigzaggen jullie steeds eerst?

Kraamcadeautjes op girafse wijze

2010-02-22T23:29:00.001+01:00

Vanavond ga ik met 2 collega's het kersverse dochtertje van collega I. bezoeken. Bij kraambezoeken horen natuurlijk cadeautjes en vanaf de aankoop van mijn naaimachine dienen deze handgemaakt te zijn. Dus ging ik afgelopen week aan de slag.
Het kind werd geboren begin januari, het bezoek meer dan een maand gepland en toch speel ik het klaar om woensdag pas aan de cadeaus te beginnen, met de nodige stress en weinig uurtjes slaap als gevolg.

Maar soit, de cadeautjes dus: we gingen voor een simpele slab, een boekje en een girafknuffel. De knuffel moest een giraf zijn, want daar hoort een hele anekdote bij die ik u op dit moment zal besparen.

Gelukkig begon ik aan dit karwei niet alleen. Hieronder stel ik alvast mijn splinternieuwe assistenten voor:

(vlnr: magische stift, biaismaker en bamboo duw-ding)
Over de magische stift las ik al op een aantal sites en ik ben nogal beïnvloedbaar dus moest ik nog vlug langs de veritas. Ik vond geen bijpassende biais voor het slabje dus een biaismaker stond ook op het lijstje (jammer genoeg totaal uitverkocht in de veritas, maar gelukkig nog in voorraad bij 't wolwinkeltje). Tja, en zoals ik reeds schreef ben ik nogal snel beïnvloedbaar en toen ik dit zag, was ik er van overtuigd dat ik dat nodig zou hebben voor mijn giraf te maken.

Voor de giraf heb ik eerst 3(!) proefexemplaren gemaakt. Eentje had een te hoog lamagehalte volgens de collega's, ikzelf vond hem nochtans zeer mooi. En dankzij de richtlijnen die ik via email mocht ontvangen van hutsefluts, was het mij nog goed gelukt ook. Voor degene die zelf zo een giraf/lama willen kopen, kijk dan zeker even in haar online winkeltje.
Terug naar de giraf die niet op een lama mag lijken: proefexemplaar twee bestond enkel uit de nek en kop (goedgekeurd) en dan toch voor de zekerheid nog een volledig exemplaar geproefdraait (eveneens goedgekeurd!).
Als ik had geweten dat het zo simpel kon...
Proefexemplaren worden hier in restjes of zelf gewoon in lelijke stofjes gemaakt en een hoopje giraf ziet er dan als volgt uit:

Op naar het volgende cadeautje: een slab. Ik wou al lang eens iets met badstof doen en Ella overtuigde mij dat het niets was om schrik voor te hebben.
Het appliqueren op badstof was inderdaad een makkie, maar zelf biais maken was wat minder. Twee avonden probeerde ik om op deze manier meterslange biais te maken om uiteindelijk toch strook per strook aan elkaar te naaien. Maar geef nu toe het resultaat mag er toch wel wezen:

Leonie heeft ook nog een grote broer en uit ervaring weten we dat het belangrijk is om die ook niet te vergeten: dus toverde ik voor de eerste keer ook nog een knikkerzakje uit mijn mouw:

Ik volgde deze instructies en moet zeggen dat het (bijna) een makkie was.

Boontjes voor mijn zoontjes

2010-02-19T19:41:00.011+01:00

Ella vroeg een tijdje geleden om onze creaties voor het kraambezoek te tonen.
Zij, zij, zij en zij toonde hun originele en prachtige creaties reeds en ik kan natuurlijk niet achter blijven.
Want aan het doopsuiker maken heb ik zeer leuke herinneringen, ik liet mij volledig gaan en maakte steeds een variant of vijf. Dat maakte het kiezen voor de bezoekers natuurlijk niet echt gemakkelijk.

Bij de oudste gingen we voor een oranje/rood kleurenpalet en u herkent waarschijnlijk heel veel Ikeaspulletjes.

Bij mijn jongste zoontje was het al limoengroen en turkoois dat de klok sloeg.

We vonden het belangrijk dat al ons doopsuiker hergebruikt kon worden: een washandje, een tasje, een knuffel, een kaars, een glaasje, een vaas, enz... Bij veel vrienden zien we in hun interieur nog een spoor van onze kraamcadeautjes en trots dat we dan zijn.

Pimp your Flaptop

2010-02-17T18:13:00.005+01:00

Er was sinds vanmorgen al een grote glimlach en bij thuiskomst werd die nog groter.
De postbode had namelijk mijn nieuwe laptopcover in onze brievenbus gedeponeerd. Zaterdag bestelde ik bij blackeyedsheep een prachtige, gebreide sleeve en vandaag pronkt die al rond mijn macje.

Qua kleurkeuze hield ik het zeer neutraal, want iets dat ik elke dag meeneem naar mijn werk moet niet al té opvallend zijn, want dan geraak ik dat zo snel beu. Ben benieuwd naar de jaloerse reacties van de collega's morgen.

Mijn valentijnscadeau...

2010-02-17T10:28:00.017+01:00

.. was uitgebreid gaan shoppen op het stoffenspektakel, terwijl mijn held thuis de kinderen zat te entertainen.
Geef toe voor een mama die verslaafd is aan stoffen is dat toch de max! Achteraf bood hij nog aan om de stoffen ook te betalen, maar dat kreeg ik toch niet over mijn hart. (en dan moest ik opbiechten hoeveel geld ik had uitgegeven)

Maar dan nu de buit:

Van deze vrolijke tricots gaat mijn mama sportieve sweaters voor mijn mannekes maken naar een patroon dat we in Ottobre vonden:

En van deze leuke jongens- en meisjesstoffen gaat ze broeken (eveneens voor mijn jongens), kleedjes en rokjes (voor mijn 2 prachtige nichtjes) maken:

En met enig schaamrood geef ik toe dat ik toen niet meer kon stoppen, dus deze vrolijke stoffen moesten ook nog mee naar huis:

Ella Montella toonde haar buit reeds, maar nu ben ik natuurlijk ook nieuwsgierig naar jullie buit.

Glunder glunder

2010-02-17T08:51:00.014+01:00

Ik zit hier te glunderen achter mijn computer, want mijn eerste volger heeft zich aangemeld en daar bleef het niet bij ze poste direct ook mijn eerste reactie.
Jesupo, bedankt, ik denk dat die glimlach die spontaan verscheen heel de dag op mijn gezicht blijft zitten!
En begin maar snel aan de dinomat, dan kan je mij tips bezorgen. Mijn oudste werd een beetje dinogek als ik hem toonde wat ik "ooit" voor hem ga maken.

edit: en Ella Montella heeft zich ook al gemeld als volger. Leuk leuk leuk! (en ik heb gisteren tot in de late uurtjes net heel haar blog gefascineerd zitten lezen)

edit 2: En volger drie is een feit! Welkom Hanne Willems.
edit 3: En Kamille en Odille komt ook volgen. Check zeker even haar blog en volg de avonturen in het mooiste poppenhuis dat ik ooit zag.
edit 4: En ook moosmade wordt één van mijn volgers, ik kwam op haar toevallig op haar blog terecht, net toen ze een oproep lanceerde om iets te ruilen. Het resultaat kan je hier bewonderen
edit 5:En toen kwam Vero van Chez Vero ook binnen waaien. Ik kwam toevallig op haar blog terecht en na het zien van het prachtige geboortekaartje van haar kersverse zoon, wist ik deze blog moet ik blijven volgen!

Hét virus

2010-02-16T20:35:00.011+01:00

Twee maanden geleden werd ik besmet. Besmet met het naaivirus!
Ik zag wat jullie allemaal maakten en werd jaloers, STIKjaloers.
Dus leende ik moeders naaimachine en maakte voor het allereerst iets met een naaimachine.
En mijn eerste naaiproject werd een feit: een knisperboekje voor mijn schattig metekindje.
Het was een project van vele eerste keren, de eerste keer op een gaspedaal duwen (van een naaimachine), de eerste keer appliceren (met dank aan DE madame)en vloeken, veel vloeken.

De inspiratie vond ik bij haar en de stofjes komen van Pauli, Hexagoon, ikea en mijn eigen zolder (een aantal jaar geleden heb ik een voorraad ingeslagen toen ik helemaal in de ban van patchwork was. Met de hand naaide ik twee prachtige dekens en toen was ik het beu. De stofjes van toen verdwenen naar de zolder en werden voor dit project terug bovengehaald).

Zenuwen...

2010-02-16T14:49:00.012+01:00

Een tijdje geleden deed Moosmade een oproep voor een ruilactie.
Een origineel moosmade t-shirt voor mijn stoere jongens zag ik helemaal zitten, dus kroop ik achter mijn naaimachine om ook iets voor haar te maken. Ik kreeg carte blanche en stelde een pakketje voor haar gezin samen.
Het pakket was al even klaar, maar ik geraakte maar niet bij de post om het te laten versturen... tot zaterdag. Volgens de vriendelijke postman zou het pakketje vandaag in haar bus moeten vallen. Ik ben zo nieuwsgierig naar haar reactie, ik hoop dat ze het mooi zal vinden en dat mijn beginnersfoutjes niet te hard opvallen.
Ik plaats hier al een kleine preview, meer foto's volgen als ik zeker weet dat de postbode in het verre Nederland is geraakt.

En terwijl haar cadeautjes thuis lagen te wachten om naar het postkantoor te gaan, bleef de creativiteit maar stromen en maakte ik ook nog dit voor haar. Gelukkig geraakte het bij in de envelop.

Kogels en kerken

2010-02-16T12:58:00.003+01:00

De kogel is door de kerk! Het internet is een blog rijker!
Eentje die (hopelijk) vol zal staan met prachtige creaties die uit mijn naaimachine komen gerold.
Maar ook een blog die voor mijzelf als geheugensteuntje kan dienen: wat heb ik gemaakt, wat wil ik maken, wat moet ik nog maken, ...
En stiekem droom ik van een heel nieuwe online creatieve vriendenkring, die mij helpen als ik (weeral) niet weet hoe ik aan iets moet beginnen en die mij inspireren om steeds weer leuke en nieuwe dingen uit mijn vingers te laten toveren.
Ik droom nog even verder en dan laat ik heel snel mijn cadeautjes die ik voor moosmade maakte op je los

To blog or not to blog

2010-01-27T14:38:00.004+01:00

Zou ik beginnen met bloggen of doe ik het niet?
...
Ik heb nu al een aantal avonden in de opmaak van deze blog gestoken en het zou zonde zijn om er nu niet aan te beginnen.
Een ander voordeel is dat ik al mijn creatieve maaksels op een overzichtelijke manier bundel.

maaaaaar
- ik ben niet zo een schrijftalent
- wat kan ik nu meer bijbrengen aan het wereldwijde internet dan Mme Zsazsa, Eloleo, Levenmetliv, Meisjesmama, enz... Die dames zijn zo creatief en ondernemend dat ik enkel maar met mijn mond open van verbazing kan toekijken wat hun volgende logje zal zijn.

Twijfels, twijfels, twijfels... en aan mijn lezers kan ik het nog niet vragen...

Zal ik dan toch maar... durf ik ...