Kraamcadeautjes op girafse wijze

Vanavond ga ik met 2 collega's het kersverse dochtertje van collega I. bezoeken. Bij kraambezoeken horen natuurlijk cadeautjes en vanaf de aankoop van mijn naaimachine dienen deze handgemaakt te zijn. Dus ging ik afgelopen week aan de slag.
Het kind werd geboren begin januari, het bezoek meer dan een maand gepland en toch speel ik het klaar om woensdag pas aan de cadeaus te beginnen, met de nodige stress en weinig uurtjes slaap als gevolg.

Maar soit, de cadeautjes dus: we gingen voor een simpele slab, een boekje en een girafknuffel. De knuffel moest een giraf zijn, want daar hoort een hele anekdote bij die ik u op dit moment zal besparen.

Gelukkig begon ik aan dit karwei niet alleen. Hieronder stel ik alvast mijn splinternieuwe assistenten voor:



(vlnr: magische stift, biaismaker en bamboo duw-ding)
Over de magische stift las ik al op een aantal sites en ik ben nogal beïnvloedbaar dus moest ik nog vlug langs de veritas. Ik vond geen bijpassende biais voor het slabje dus een biaismaker stond ook op het lijstje (jammer genoeg totaal uitverkocht in de veritas, maar gelukkig nog in voorraad bij 't wolwinkeltje). Tja, en zoals ik reeds schreef ben ik nogal snel beïnvloedbaar en toen ik dit zag, was ik er van overtuigd dat ik dat nodig zou hebben voor mijn giraf te maken.

Voor de giraf heb ik eerst 3(!) proefexemplaren gemaakt. Eentje had een te hoog lamagehalte volgens de collega's, ikzelf vond hem nochtans zeer mooi. En dankzij de richtlijnen die ik via email mocht ontvangen van hutsefluts, was het mij nog goed gelukt ook. Voor degene die zelf zo een giraf/lama willen kopen, kijk dan zeker even in haar online winkeltje.
Terug naar de giraf die niet op een lama mag lijken: proefexemplaar twee bestond enkel uit de nek en kop (goedgekeurd) en dan toch voor de zekerheid nog een volledig exemplaar geproefdraait (eveneens goedgekeurd!).
Als ik had geweten dat het zo simpel kon...
Proefexemplaren worden hier in restjes of zelf gewoon in lelijke stofjes gemaakt en een hoopje giraf ziet er dan als volgt uit:

Op naar het volgende cadeautje: een slab. Ik wou al lang eens iets met badstof doen en Ella overtuigde mij dat het niets was om schrik voor te hebben.
Het appliqueren op badstof was inderdaad een makkie, maar zelf biais maken was wat minder. Twee avonden probeerde ik om op deze manier meterslange biais te maken om uiteindelijk toch strook per strook aan elkaar te naaien. Maar geef nu toe het resultaat mag er toch wel wezen:



Leonie heeft ook nog een grote broer en uit ervaring weten we dat het belangrijk is om die ook niet te vergeten: dus toverde ik voor de eerste keer ook nog een knikkerzakje uit mijn mouw:


Ik volgde deze instructies en moet zeggen dat het (bijna) een makkie was.

Boontjes voor mijn zoontjes

Ella vroeg een tijdje geleden om onze creaties voor het kraambezoek te tonen.
Zij, zij, zij en zij toonde hun originele en prachtige creaties reeds en ik kan natuurlijk niet achter blijven.
Want aan het doopsuiker maken heb ik zeer leuke herinneringen, ik liet mij volledig gaan en maakte steeds een variant of vijf. Dat maakte het kiezen voor de bezoekers natuurlijk niet echt gemakkelijk.

Bij de oudste gingen we voor een oranje/rood kleurenpalet en u herkent waarschijnlijk heel veel Ikeaspulletjes.



Bij mijn jongste zoontje was het al limoengroen en turkoois dat de klok sloeg.



We vonden het belangrijk dat al ons doopsuiker hergebruikt kon worden: een washandje, een tasje, een knuffel, een kaars, een glaasje, een vaas, enz... Bij veel vrienden zien we in hun interieur nog een spoor van onze kraamcadeautjes en trots dat we dan zijn.

Pimp your Flaptop

Er was sinds vanmorgen al een grote glimlach en bij thuiskomst werd die nog groter.
De postbode had namelijk mijn nieuwe laptopcover in onze brievenbus gedeponeerd. Zaterdag bestelde ik bij blackeyedsheep een prachtige, gebreide sleeve en vandaag pronkt die al rond mijn macje.



Qua kleurkeuze hield ik het zeer neutraal, want iets dat ik elke dag meeneem naar mijn werk moet niet al té opvallend zijn, want dan geraak ik dat zo snel beu. Ben benieuwd naar de jaloerse reacties van de collega's morgen.

Mijn valentijnscadeau...

.. was uitgebreid gaan shoppen op het stoffenspektakel, terwijl mijn held thuis de kinderen zat te entertainen.
Geef toe voor een mama die verslaafd is aan stoffen is dat toch de max! Achteraf bood hij nog aan om de stoffen ook te betalen, maar dat kreeg ik toch niet over mijn hart. (en dan moest ik opbiechten hoeveel geld ik had uitgegeven)

Maar dan nu de buit:

Van deze vrolijke tricots gaat mijn mama sportieve sweaters voor mijn mannekes maken naar een patroon dat we in Ottobre vonden:

En van deze leuke jongens- en meisjesstoffen gaat ze broeken (eveneens voor mijn jongens), kleedjes en rokjes (voor mijn 2 prachtige nichtjes) maken:


En met enig schaamrood geef ik toe dat ik toen niet meer kon stoppen, dus deze vrolijke stoffen moesten ook nog mee naar huis:


Ella Montella toonde haar buit reeds, maar nu ben ik natuurlijk ook nieuwsgierig naar jullie buit.

Glunder glunder

Ik zit hier te glunderen achter mijn computer, want mijn eerste volger heeft zich aangemeld en daar bleef het niet bij ze poste direct ook mijn eerste reactie.
Jesupo, bedankt, ik denk dat die glimlach die spontaan verscheen heel de dag op mijn gezicht blijft zitten!
En begin maar snel aan de dinomat, dan kan je mij tips bezorgen. Mijn oudste werd een beetje dinogek als ik hem toonde wat ik "ooit" voor hem ga maken.

edit: en Ella Montella heeft zich ook al gemeld als volger. Leuk leuk leuk! (en ik heb gisteren tot in de late uurtjes net heel haar blog gefascineerd zitten lezen)

edit 2: En volger drie is een feit! Welkom Hanne Willems.
edit 3: En Kamille en Odille komt ook volgen. Check zeker even haar blog en volg de avonturen in het mooiste poppenhuis dat ik ooit zag.
edit 4: En ook moosmade wordt één van mijn volgers, ik kwam op haar toevallig op haar blog terecht, net toen ze een oproep lanceerde om iets te ruilen. Het resultaat kan je hier bewonderen
edit 5:En toen kwam Vero van Chez Vero ook binnen waaien. Ik kwam toevallig op haar blog terecht en na het zien van het prachtige geboortekaartje van haar kersverse zoon, wist ik deze blog moet ik blijven volgen!

Hét virus

Twee maanden geleden werd ik besmet. Besmet met het naaivirus!
Ik zag wat jullie allemaal maakten en werd jaloers, STIKjaloers.
Dus leende ik moeders naaimachine en maakte voor het allereerst iets met een naaimachine.
En mijn eerste naaiproject werd een feit: een knisperboekje voor mijn schattig metekindje.
Het was een project van vele eerste keren, de eerste keer op een gaspedaal duwen (van een naaimachine), de eerste keer appliceren (met dank aan DE madame)en vloeken, veel vloeken.




De inspiratie vond ik bij haar en de stofjes komen van Pauli, Hexagoon, ikea en mijn eigen zolder (een aantal jaar geleden heb ik een voorraad ingeslagen toen ik helemaal in de ban van patchwork was. Met de hand naaide ik twee prachtige dekens en toen was ik het beu. De stofjes van toen verdwenen naar de zolder en werden voor dit project terug bovengehaald).

Zenuwen...

Een tijdje geleden deed Moosmade een oproep voor een ruilactie.
Een origineel moosmade t-shirt voor mijn stoere jongens zag ik helemaal zitten, dus kroop ik achter mijn naaimachine om ook iets voor haar te maken. Ik kreeg carte blanche en stelde een pakketje voor haar gezin samen.
Het pakket was al even klaar, maar ik geraakte maar niet bij de post om het te laten versturen... tot zaterdag. Volgens de vriendelijke postman zou het pakketje vandaag in haar bus moeten vallen. Ik ben zo nieuwsgierig naar haar reactie, ik hoop dat ze het mooi zal vinden en dat mijn beginnersfoutjes niet te hard opvallen.
Ik plaats hier al een kleine preview, meer foto's volgen als ik zeker weet dat de postbode in het verre Nederland is geraakt.


En terwijl haar cadeautjes thuis lagen te wachten om naar het postkantoor te gaan, bleef de creativiteit maar stromen en maakte ik ook nog dit voor haar. Gelukkig geraakte het bij in de envelop.

Kogels en kerken

De kogel is door de kerk! Het internet is een blog rijker!
Eentje die (hopelijk) vol zal staan met prachtige creaties die uit mijn naaimachine komen gerold.
Maar ook een blog die voor mijzelf als geheugensteuntje kan dienen: wat heb ik gemaakt, wat wil ik maken, wat moet ik nog maken, ...
En stiekem droom ik van een heel nieuwe online creatieve vriendenkring, die mij helpen als ik (weeral) niet weet hoe ik aan iets moet beginnen en die mij inspireren om steeds weer leuke en nieuwe dingen uit mijn vingers te laten toveren.
Ik droom nog even verder en dan laat ik heel snel mijn cadeautjes die ik voor moosmade maakte op je los